Thomas Acda: My Life In Music

Soundz

Tekst: Willem Jongeneelen

Thomas Acda heeft een grote verzameling albums in zijn kast staan. Toch blijkt dat er opvallend veel soundtracks tussen zitten. Lees hier alvast 3 van zijn recensies over hele bekende albums van de jaren 70, 80 en 90.

PAUL SIMON | ONE TRICK PONY (1980)

“Dit album schijnt mislukt te zijn. De film, waar dit als soundtrack voor diende, was dat in ieder geval wel. Zo slecht, dat Paul Simon hem verboden heeft. Aan het eind rolt Paul de film over straat uit. Dat mag je symbolisch noemen. Weinigen zagen hem. Ik wel. Mijn vrouw bestelde de dvd in Amerika. De muziek is geweldig. Steve Gadd op drums is het equivalent van goede seks. Alle nummers zijn raak. Ook de teksten zijn goed en dat is vaak anders bij Amerikanen. Voor twee kwartjes leende ik in de fonotheek in De Rijp deze elpee zo vaak dat die dame daar zei: je mag hem nu wel hebben. Grijsgedraaid. Dit is de plaat van mijn jeugd.”

STEVIE WONDER | SONGS IN THE KEY OF LIFE (1976)

“Ik was negen toen mij pa ermee kwam. We hadden een muziekinstallatie, maar dat kon beter. We gingen naar Alkmaar voor een goede versterker, boxen en Technics platenspeler. Daar hoorde deze plaat bij, van Stefke Mirakel, zoals mijn vader hem noemde. Dé plaat van de 70’s. Geweldige songs, met ook eigenwijze zaken, zoals dat lange outro van Isn’t She Lovely, met zijn dochtertje in bad. Die baby is nu een heel mooie meid. Ik zag ze in een koortje zingen. Wijlen Jip Golsteijn vertelde me dat hij bij Stevie vooraf exclusief al 22 nummers van dit album mocht horen. De plaat kwam echter maar niet uit. De release werd wel anderhalf jaar uitgesteld. Toen die wel verscheen stond er geen enkel liedje van die 22 meer op; Stevie was compleet opnieuw begonnen.”

SIMON & GARFUNKEL |THE CONCERT IN CENTRAL PARK (1982)

“Ik mocht voor mijn vijftiende verjaardag met mijn overbuurvrouw naar hun concert in Rotterdam. Ik kende de plaat uit mijn hoofd. Ik vond het fascinerend hoe die twee elkaar haatten. Bleven ze bij elkaar voor het geld? Als je samen optreedt moet het wel een beetje leuk blijven. De nalatenschap is legendarisch. Ook de liedjes van Art zijn zo mooi. Toen ze begonnen noemden ze zich Tom & Jerry. Hoe lief is dat? Van één hit konden ze hun volledige collegegeld betalen. Paul liet zijn songs aan de keukentafel horen en Art zei: ja, dat kan wel eens wat worden!”