The Stones maken cancel-drama helemaal goed met een onvergetelijke show

Mick Jagger verbaasde tijdens het inhaalconcert in Amsterdam vriend en vijand met zijn uitmuntende kennis over Nederland. ,,Ik ben blij dat jullie hier zijn en niet bij Frans Bauer”, zei hij in zijn beste Nederlands. Een duidelijke knipoog naar Corry, de boze vrouw die het hele internet overging nadat ze zei voortaan liever naar Frans Bauer te gaan.

Tekst: Sebastiaan Quekel

Foto’s: Ans van Heck

En kom op, gééf Corry eens ongelijk. De Stones lieten haar en duizenden andere hondstrouwe fans kéihard in de kou staan door het optreden vlak voor aanvang te cancelen. Mick Jagger had corona, en kwam daar stomweg twee uurtjes voor de grote show achter. Stom, en vette pech voor de vele fans die van heinde en verre kwamen om de iconische rockband mogelijk nog één laatste keer live te zien, voor torenhoge bedragen.

Jagger trok in de Arena al vrij snel het boetekleed aan. Het speet hem oprecht en ging diep door het stof, waarna hij al snel zijn oude rol oppakte. Die van een echte volksmenner en ongelooflijke grapjurk. ,,Zijn hier ook boeren vanavond?”, grapte hij halverwege de show. Ja, Jagger doet het vaker: snel even het internet afstruinen om de fans te verrassen met zijn zogenaamde uitmuntende kennis over ons kikkerlandje. Het laat nog maar eens zien dat de Stones, met Jagger in het bijzonder, er alles aan doen om van ieder concert een bijzondere gelegenheid te maken.

En wat een prachtvent blijft die Jagger toch. Hij is en blijft de onbetwiste leider van de Stones. Dat liet hij al zien in de ronduit fantastische shows op Pinkpop en in het Gelredome, en ook in Amsterdam hangen de circa 65.000 bezoekers, die grof geld hebben betaald voor het veelbesproken optreden, twee uur aan zijn lippen. Het blijft wonderbaarlijk te zien hoeveel kracht Jagger op zijn 78e nog in zijn mars heeft. Zijn belachelijke motoriek en heerlijke dansjes mogen inmiddels bekend zijn, maar zijn vitaliteit en charisma blijven ook na het zoveelste Stones-concert nog altijd verbazen.

Als een slang kronkelt hij tijdens I Miss You met zijn foute glitterjasje over de lange catwalk, om vervolgens in het lang uitgesponnen Midnight Rambler het publiek te overrompelen met een gave mondharmonica-solo. Jagger benut het grote podium optimaal en blijft de hoeken opzoeken, om zo het persoonlijke contact met de fans op de bovenste tribunes op te zoeken. Een concert van The Rolling Stones beleef je immers niet alleen, maar met de héle band. Er is geen ontkomen aan.

Het piept en het kraakt af en toe, maar The Stones kunnen met het niveau wat ze in Amsterdam halen nog jáááren mee. Zónder drummer Charlie Watts natuurlijk, die vorig jaar helaas kwam te overlijden. ,,Dit is onze eerste tour zonder Charlie. We missen hem ontzettend en willen deze Amsterdamse show graag aan hem opdragen”, zegt Jagger vroeg in de set. Met het kippenvel op de armen volgt een voortreffelijke uitvoering van Let’s Spend the Night Together, een song die niet eerder is gespeeld tijdens de tour. Een goedmakertje wellicht?

Als een stel jonge honden rijgen de zeventigers de hoogtepunten aan elkaar. Het door het publiek gekozen Sweet Virginia is een welkome verrassing en pakt goed uit met Jagger op gitaar. Het vrij recente Living in a Ghost Town klinkt alsof het in de jaren tachtig is uitgebracht en heeft met die lekkere gitaarlijnen de typische Stones-echo te pakken. Honky Tonk Women verandert de Arena halverwege de show in een kolkende dansvloer waar jong en oud elkaar in de armen vliegen.

De momenten waarop Jagger van het toneel verdwijnt, zijn meteen ook de minste van de show. Als Keith Richards (78) en Ron Wood (75) nummers als You Got the Silver en Happy tot in de oneindigheid oprekken, valt op hoezeer hun muzikale spel in de loop der jaren aan virtuositeit en daadkracht heeft ingeboet. Maar een kniesoor die daarom maalt. Het zijn toch weer de Stones die voor je staan, alleen al om die reden zal een concert van hun iedere keer de moeite waard blijven.

De grote finale met zes (!) wereldhits achter elkaar – van Paint it Black tot afsluiter (I Can’t Get No) Satisfaction – was er een om niet snel te vergeten. Als dit echt de allerlaatste show van ze was, dan mogen de Nederlandse fans terugkijken op een grandioos afscheid waarin alles klopte.

Soundz: de Stones tour in de VS

The Rolling Stones | Dossier Blokhuis

Living In A Ghost Town van de Rolling Stones | Hitjescollege

Rolling Stones: ode aan Charlie

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws