The Script: ‘Spellchecker? Fuck that shit!

Soundz

The Script is een band die altijd voor tweespalt zal zorgen. De fans dwepen met de Ieren, anderen noemen het berekende muziek. Met het nieuwe album Sunsets & Full Moon geeft voorman Danny O’Donoghue zich volledig bloot.

De dood van zijn beide ouders die binnen een jaar stierven, hakte er goed in bij de boomlange charismatische zanger van The Script. Het werd de basis van een plaat waarmee de band meer dan ooit kleur durft te bekennen. In de Gibson Tower aan het IJ in Amsterdam ligt Donoghue uitgestrekt met een gitaar op zijn buik op een leren sofa. Achter hem is het silhouet van de binnenstad van Amsterdam perfect zichtbaar. Naast hem zitten gitarist Mark Sheehan en bassist/drummer Glen Power. Laatstgenoemde zal tijdens het hele gesprek zijn mond niet één keer open doen. Gelukkig zijn bandgenoten Donoghue en Sheehan rappe praters. In een vet Iers accent doen ze hun relaas.

Heerlijk toch om een plaat te maken in je eigen toerbus?

Mark: “De songs zijn eigenlijk tot stand gekomen tijdens onze tournee door Amerika. We deden nogal wat onontgonnen gebied aan en dan heb ik het over plekken waar werkelijk niets te doen was. Geen bar of iets anders. In de bus hadden we achterin plek gemaakt voor een kleine studio en die plek werd een beetje het hart van onze tour. Uiteindelijk is dat ook de basis geworden van deze nieuwe plaat. We nemen eigenlijk continu op.”

Een paar jaar terugzag het er even slecht uit voor The Script. Die noodgedwongen lange pauze had ook weleens verkeerd kunnen aflopen.

Danny: “Het was een geforceerde pauze. Mijn stem was weg, volledig weg! We hadden gewoonweg geen keuze. Maar het viel ons zwaar. In deze tijd kan elke pauze immers de nekslag zijn. Kijk, wij zijn een moderne band die constant de vinger aan de pols moet houden. Maar toen wij met The Script twee jaar niets deden, zorgde dat toch wel voor de nodige onrust en onzekerheid. Je weet echt niet of de wereld nog wel op je zit te wachten.”

Danny, het is opvallend hoe direct en persoonlijk de teksten op ‘Sunsets & Full Moon’ zijn.

Danny: “Voor mij was dat toch wel angstig. Ik moest mij zelf volledig openen en dat had ik nooit eerder gedaan op zo’n manier. Mijn ouders zijn beiden binnen een jaar overleden en dat was een hele zware periode voor mij. Daar wilde ik over schrijven. Anderzijds besef je ook dat de wereld daar misschien helemaal niet op zit te wachten en word je wellicht niet zachtzinnig behandeld. Zo van: ‘oh, daar heb je die zeurpiet.’ Pas als zo’n album met deze songs uit is, kun je kijken wat de reacties zijn.”