Sting in AFAS Live: Nog steeds buitencategorie

Stipt om 20:45 uur loopt de 70-jarige Sting het podium van de AFAS op. Met een akoestische gitaar in zijn armen en samen met twee Oekraïense dames met cello nemen ze plaats in het midden van het podium. Een ongewone opening, zo zegt de zanger zelf. Het nummer ‘Russians’ wordt ingezet, een nummer uit 1985 dat ineens akelig actueel is. Het ‘Free Ukraine’ aan het einde van het nummer op de schermen zorgt al heel vroeg voor kippenvel. Overigens is het statement het enige politieke wat deze avond ter sprake komt. Sting weet wat de fans willen en direct na dit eerbetoon wordt ‘Message In A Bottle’ ingezet.

Door: Stijn Baarendse

Foto’s: Ans van Heck

Sting opent sterk met een paar hits. ‘If You Love Somebody Set Them Free’ en ‘Englishman In New York’ zijn de nummers waar het publiek op zit te wachten. De band wordt voorgesteld en er wordt luidkeels meegezongen vanuit de zaal. Sting oogt super relaxed en door met een headset te werken beweegt hij heen en weer over het podium. Het is daardoor geen moment statisch en hij bespeelt de zaal op hoog niveau.

Part of the deal

Na ‘Every Little Thing She Does Is Magic’ is het tijd voor wat nieuw werk. “Part of the deal”, zo grapt de zanger, die met een gek stemmetje suggereert dat de fans daar niet op zitten te wachten. Er volgt een blok met vijf nummers van zijn laatste album The Bridge. De nummers laten stuk voor stuk zien dat Sting als songwriter van buitencategorie is. Muzikaal zit het ook prima in elkaar en vooral het basspel tijdens ‘Loving You’ dreunt heerlijk door de AFAS. “That wasn’t so bad, right?”, vraagt hij de zaal. Het publiek geniet van het nieuwe werk, maar je voelt dat ze vooral voor de hits komen. Sting begrijpt dat natuurlijk ook en laat daarna zien hoe groot het arsenaal aan hits van zijn hand is.

‘Fields Of Gold’, ‘Brand New Day’ en ‘Shape Of My Heart’ worden uitbundig ontvangen door het publiek. Sting en zijn band, die veelal bestaat uit familieleden van de zanger aangevuld met vaste gitarist Dominique Miller en zijn zoon Rufus, mogen dan niet stuiterend over het podium bewegen, qua kwaliteit en muzikaliteit halen ze deze avond een heel hoog niveau. De zanger vertelt, in het kader van de My Songs Tour, bij een aantal nummers hoe en waarom deze tot stand zijn gekomen. Een leuke aanvulling maar gelukkig wordt er gewoon veel gespeeld.

Geluid van The Police

Dat er veel fans van The Police aanwezig zijn, mag geen verrassing heten. Tijd voor de zanger om het tempo weer op te schroeven. Wat volgt is een blok met hits van de band en woord voor woord zingt de uitverkochte AFAS mee. Uitgebreide vertolkingen van ‘So Lonely’, ‘King of Pain’ en ‘Every Breathe You Take’ met hier en daar een Bob Marley sample er tussendoor. Sting is op z’n gemak en zonder een druppel zweet op zijn voorhoofd zingt hij nog steeds loepzuiver. Vooral de eeh-ooh’s tijdens ‘Walking On The Moon’ zijn indrukwekkend zuiver.

De toegift is voor ‘Roxanne’, gevolgd door ‘Driven To Tears’. De band neemt er de tijd voor en het publiek wordt verwend. Als afsluiter volgt nog een akoestische versie van ‘Fragile’ waarbij Sting zittend vooraan het podium de zaal nog één keer uit volle borst laat meezingen. Ondanks zijn leeftijd laat Sting met verve zien dat hij muzikaal nog steeds top is.

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws