Steven Wilson The Future Bites

Steven Wilson: The Future Bites | Album van de week

Hoewel de coronacrisis op de pauzeknop in de muziekwereld drukte, ging een aantal dingen gewoon door. Albums bijvoorbeeld! In de rubriek ‘Album van de week’ plaatst de redactie van Soundz iedere week een nieuwe favoriet. Dit keer: The Future Bites van Steven Wilson. 

Ik, Jean-Paul Heck, was én ben een groot fan van de Canadese progrockformatie Rush. Ik weet nog goed toen dit trio begin jaren ’80 het roer eerst langzaam en daarna steeds drastischer omgooide. Sommige fans van het eerste uur gingen op de loop. Waar waren de Led Zeppelin-achtige drive en de langgerekte Yes-achtige stukken gebleven? Maar Rush zette door en bleef tot het einde een grootmacht die in tegenstelling tot hun tijdgenoten urgente muziek bleef maken en de grote venues wist te vullen. Ik wil Steven Wilson niet vergelijken met Rush, maar zijn manier van werken en denken laat wel een zelfde muzikale ommekeer zien.

Beste nummers op The Future Bites van Steven Wilson

  • Personal Shopper
  • Unself 
  • Man of the People

Op dit nieuwe The Future Bites drijft hij zijn fans wellicht tot het uiterste. De voormalige progrockkoning laat zijn gitaar nog net niet helemaal links liggen maar schuift de keyboard naar voren als hoofdwapen. Porcupine Tree, zijn voormalige succesgroep, lijkt allang uit zijn hoofd verdwenen. Maar zijn gevoel voor goede melodieën en strakke songs is gelukkig overeind gebleven. Het lijkt wel of Wilson alles wat hij deed in de centrifuge heeft gegooid. Het resultaat weet te beklijven, al heb ik soms moeite met zijn robotachtige manier van zingen op een aantal nummers.

Gelaagdheid op het robotachtige album

De gelaagdheid op Steven Wilsons The Future Bites is groot en zijn voorliefde voor de synth-pop uit de jaren ’80 evident. Toch klinkt deze plaat als een logische opvolger van het in 2017 verschenen To The Bone. De gasten die hier aanschuiven hebben een sterk muzikaal DNA. Zo laat bassist Nick Beggs (ooit in Kajagoogoo) zijn bas virtuoos brommen. Japan’s Richard Barbieri speelt verdienstelijk en ook het aantrekken van keyboard-specialist Adam Holzman is een gouden zet. De arrangementen zijn spaarzaam en soms zelfs koud. Maar de uitkomst is briljant en dapper. Oh ja, geloof het of niet maar zelfs Sir Elton John was zo weg van de song Personal Shopper, dat hij doodleuk en gortdroog in het nummer een aantal onzinnige aankopen opsomt.

Winnen!

Ben je benieuwd naar dit album? Soundz mag 5 exemplaren weggeven! Schrijf je in voor de nieuwsbrief en lees hoe je kans maakt.

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws

Het concept BΔSTILLE

Bastille werkte zich met hun debuutplaat Bad Blood en de monsterhit Pompeii tot de eredivisie van de popmuziek. Acht jaar later presenteren de Engelsen het eerste conceptalbum. Met Give Me The Future gaan zanger Dan Smith en zijn mannen pas echt de uitdaging aan. Tijd voor een stevig onderhoud met deze charismatische meneer. Tekst: Jean-Paul…

Om deze content te kunnen zien heb je een Soundz Digitaal abonnement nodig.

Lees meer