Vorig jaar maart vierde Eric Clapton z’n zeventigste verjaardag met een sfeervol concert in de Londense Royal Albert Hall. De oude meester klonk daar geïnspireerd, gedreven en allerminst als een pensionado. Dat is niet anders op I Still Do, het 23e studioalbum van ‘mister Slowhand’, die vooral weer terugkeert naar de blues en de roots en heerlijk authentiek klinkt. Slechts twee eigen songs, dat wel. Verder allemaal covers, maar dan wel heel fijntjes gekozen, met een heerlijke uitvoering van Robert Johnsons Stones In My Passway als een van de hoogtepunten. Maar ook de twee nummers van Claptons vriend en voorbeeld J.J. Cale mogen er zijn. Eigenlijk is I Still Do in zijn geheel meer dan de moeite waard. De scherpe, rebelse randjes zijn er uiteraard vanaf en zo’n instant-succes als pakweg 461 Ocean Boulevard zal het niet meer worden, maar dat heeft Clapton ook niet meer nodig. Zijn spel is uiterst smaakvol en relaxed, misschien wel meer dan ooit zelfs, en het album klinkt heerlijk puur en oprecht. He still does! Fijne plaat voor de late avond.

Han Neijenhuis 8/10

Zoeken