Wolfmother. Kent u ze nog? De Zeppelin-Purple-Sabbath- adepten scoorden in 2005 een grote hit met Woman. Het titelloze debuut kreeg dan ook de nodige aandacht, opvolgers Cosmic Egg en het wat gemakzuchtige New Crown verschenen meer in de luwte. Na wat bandwisselingen en een mislukt soloproject heeft frontman Andrew Stockdale ze weer op de rit. Z’n rekkelijke hardrockfalsetto heeft gelukkig niks aan kracht ingeboet en is nog steeds een granieten pilaar die boven de loeistrakke snarenrazernij uitsteekt. Stockdale kan zich met gemak meten met illustere bandleiders als Matthew Bellamy en Jack White. Victorious opent wervelend met soepele anabolenhardrock. The Love That You Give en het titelnummer denderden werkelijk de kamer binnen. Daarna gaat het even mis. Vooral Pretty Peggy is een gekunstelde poging om een radiovriendelijke hit te schrijven, tjokvol tekstuele clichés en zeikerige koortjes. Snel door dus, want wat nog resteert is wél de moeite waard. Rollende riffs, tempowisselingen, razende knappe uithalen, melodieus en trefzeker. Bijster origineel is het allemaal niet, maar de headbangende muziekliefhebber zal z’n vingers er bij aflikken.

Peter Knieriem
7/10

Zoeken