Met het ronduit glorieuze Bloodsports verbrak Suede in 2013 een radiostilte van elf jaar. Het album wist niet alleen moeiteloos het niveau van erkende britpop-ijkpunten als het titelloze debuut en Dog Man Star te benaderen, maar overtrof dat zelfs regelmatig met schijnbaar achteloos gemak. En daar had frontman/enfant terrible Brett Anderson niet eens zijn voormalige partner Bernard Butler voor nodig. Night Thoughts is nauwelijks minder sterk en markeert tevens in zowel muzikaal als tekstueel opzicht een verdere verdieping van de hedonistische neo-glamrock uit de beginjaren. Een volbloed strijkerssectie laat zich frequent gelden op een manier die ook echt een sonische dimensie toevoegt aan Suedes gepatenteerde melodrama’s, terwijl Anderson niet langer louter de glamour van het neon in de goot huldigt en zich kwetsbaarder dan ooit tevoren opstelt (I Don’t Know How To Reach You, I Can’t Give Her What She Wants, Tightrope). Die soms aan Nick Drake herinnerende soloplaten van hem heeft hij achteraf gezien duidelijk nodig gehad om het nieuwe werk met zijn oude band een thematische meerwaarde te geven.

Chris van Oostrom
9/10

Zoeken