Red Hot Chili Peppers in Goffertpark: Goed maar veel te kort

Optredens van de Red Hot Chili Peppers zijn altijd iets van een balanceer-act. Soms loopt het goed af maar ook vallen ze weleens volledig in het water. Maar het lijkt wel of het Goffertpark iets met de mannen uit Los Angeles doet. Jaren terug waren ze er ook al eens in topvorm en ook vrijdag klopte alles.

Foto’s en tekst: Ashley Oomen

De verbindende factor bij beiden concerten? Gitarist John Frusciante. Twee keer keerde hij de band de rug toe en twee keer kwam hij weer terug. En ja, het resultaat is er ook naar. Wellicht hadden de fans iets meer verwacht van het laatste album Unlimited Love maar het gitaarwerk van Frusciante was en is puik en geeft de Red Hot Chili Peppers net dat beetje extra. In Nijmegen kozen de Amerikanen niet voor het grote gebaar. Goed, de lichtshow is om door een ringetje te halen maar het viertal doet precies wat het al decennia doet: spelen met het hart. Daarbij hanteren ze dezelfde insteek als bijvoorbeeld Led Zeppelin in de jaren ’70. Op het podium, hoe groot dan ook, zoeken ze elkaar op voor het momentum. Dat levert bij vlagen prachtige resultaten op. Natuurlijk begonnen ze ook in Nijmegen met die wat onnozele jam. Daarmee suggereren ze dat ze alles uit de losse pols schudden. Dat is natuurlijk helemaal niet zo in een lichtproductie die van A tot Z is voorgeprogrammeerd. Maar ach, laat ze lekker.

Na sterk te hebben geopend met ‘Can’t Stop’ en ‘Dani California’, werd voor het eerst in de carrière van de band het nummer ‘I Like Dirt’ van het album Californication gespeeld. Verderop maakte ook ‘One Way Traffic’ haar live-debuut, gevolgd door ‘Suck My Kiss’ dat tijdens deze tournee in Nederland de vuurdoop kreeg. Nee, echt ingezoomd op de terugkeer van de verloren zoon Frusciante werd er niet. Flea begon nog een monoloog over zijn warme band met Nederland. Eentje waarop zanger Anthony Kiedis niet zat te wachten en met een onverstaanbare opmerking in de kiem smoorde. Hoogtepunten waren er genoeg: ‘Californication’ bijvoorbeeld dat ze nog altijd op een bevlogen manier weten te brengen. ‘Tell Me Baby’ ook en natuurlijk de voorspelbare slotsong ‘Give It Away’.

De band kwam nog even terug met ‘I Could Have Lied’ van Blood Sugar Sex Magik en ‘By The Way’. Met anderhalf uur speeltijd bleef het allemaal wel aan de magere kant en dat is jammer. De jongens ogen fit en ze hebben een oeuvre om simpelweg een dikke twee uur te vullen. Die gemakzucht was een stevige smet op een voor de rest alleraardigst optreden. Zullen we maar meteen afspreken om volgend jaar terug te keren naar Nederland voor een overdekte show met een minimale lengte van 120 minuten?

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws