Recensie: ABBA – Voyage

En daar is het album. Werkelijk de grootste optimist had nooit verwacht dat het legendarische Zweedse viertal ooit nog eens een plaat zou maken. Goed, al een aantal jaren terug kwam naar buiten dat de groep een aantal nieuwe songs had opgenomen maar net zo vaak werd de release verschoven. Het is gelukkig niet bij een paar nummers gebleven. Voyage is een volbloed ABBA-plaat en dat is op zich al sensationeel. Het is ook niet eerlijk om Voyage tussen het oude oeuvre te zetten. Immers was ABBA 40 jaar inactief en het is gewoon onmogelijk om de oude magie zomaar weer op te roepen. Daarnaast waren kunststukjes zoals Arrival, The Visitors, Voulez-Vous, Super Trouper en The Album entiteiten die perfect in een tijdsbeeld pasten.

Door: Jean-Paul Heck

ABBA-sound

Net als de generatiegenoten van Queen waren Benny Andersson, Björn Ulvaes, Anni-Frid Lyngstad en Agnetha Fältskog in staat om continu mee te bewegen met de trends van toen. Dat hebben ze gelukkig niet geprobeerd op Voyage. De 10 songs luisteren een beetje weg als een ‘Greatest Hits‘ plaat. Een verzameling van stijloefeningen met de ingrediënten die ABBA-fans zo graag willen horen. Daarbij heeft ABBA wel te maken met een paar mankementjes. De vijfsterrenband waarmee Ulvaes en Andersson destijds werkten, bestaat niet meer en juist dat Zweedse collectief was deels verantwoordelijk voor de kenmerkende ABBA-sound. Daarnaast zijn Agnetha en Anni-Frid nu respectievelijk 71 en 75 jaar dus kun je niet verwachten dat de dames nog dezelfde vocale kwaliteiten etaleren als weleer. Maar de heren die net als vroeger de songs schreven en produceerden, hebben dat op een hele rake manier weten te omzeilen.

Aanvulling op repertoire

Voyage opent met de ‘I Still Have Faith In You’ dat al eerder verscheen. Het is er eentje uit de categorie ‘ABBA-bombast’. Marcherende trommels, kinderkoortje en kenmerkend pianospel van Andersson. De stem van Anni-Frid is wat breekbaar maar juist daardoor komt de tekst wel binnen. Door een wat rare verschuiving van ritme is het overigens geen makkelijk nummer. Dat is ‘When You Danced With Me’ wel. In het verleden putte ABBA veel inspiratie uit Zweedse folkmuziek. Luister bijvoorbeeld maar eens naar de titelsong van Arrival. ‘Handclap’, een banjo en een prachtig koor maken van dit nummer een rake aanvulling op het repertoire.

ABBA liet op de vorige 8 studioalbums velen kanten zien. Daarbij zaten regelmatige mierzoete werkjes zoals ‘I Have A Dream’ en ‘Chiquitita’. ‘Little Things’ past volledig in deze categorie . Het opent met fraai tweestemmig zangwerk, waarna Agnetha, nog altijd behept met dat koddig accent, prachtig inzet. Het thema is kerst en de bellen rollen voorbij en ook nu hebben Andersson en Ulvaes een kinderkoor laten aanrukken. ‘Don’t Shut Me Down’ kenden we ook al. Een reggae-beat en slimme pakkende synthesizerlijntjes grijpen terug naar eerder werk. In dit nummer valt een wat meer eigentijdse productie met een volstrekt andere drumsound dan in het verleden op.

Ode aan de begintijd

‘Just A Notion’ was de laatste song die voor de release naar buiten werd geslingerd. Het is een ode aan de begintijd van de groep. Denk aan de sound van Ring Ring en Waterloo. Vintage begin jaren ’70 zeg maar. Het is een rock-n-roll niemendalletje met een saxofoonlijntje en een blazerssectie en kenmerkend tingel-tangel pianospel van Andersson. Van een heel andere orde is ‘I Can Be That Woman’. Het is een song die de Amerikaanse ballade-ster Diane Warren geschreven had kunnen hebben en ontpopt zich als één van de betere ballads in het oeuvre van ABBA: Geweldig gezongen met werkelijk subliem refrein. Dat niveau zet de groep door om ‘Keep An Eye On Dan’. Een elektro-popliedje dat zo op The Visitors had kunnen staan. Het heeft een uitdagend arrangement met raak refrein. Sterker nog. Met deze song zou ABBA hoge gooien op het Eurovisie Songfestival van volgend jaar. Grappig is ook de verwijzing naar de song ‘S.O.S’ in de fade-out.

100 procent winst

Een stuk minder is ‘Bumblebee’. Goed, de fluitjes van ‘Fernando’ en andere ABBA-geluidjes zijn present maar het nummer komt geen moment van de grond. Dan heeft het kwartet het op ‘No Doubt About It’ veel beter voor elkaar. Het had zo op de B-kant van The Album gekund als onderdeel van de mini-musical ‘The Girl With The Golden Hair’ uit 1977. Het is ook een zusterliedje van de album-classic ‘Tiger’. De ritmewisselingen zijn raak en alles aan deze song is vintage-ABBA. Slotnummer van Voyage is ‘Ode To Freedom’ en hier is duidelijk de hand van de klassiek geschoolde pianist Andersson in te herkennen. Het is een nogal experimentele song met lage vocalen en uitdagende melodie.

Voyage kun je niet één op één wegleggen naast het oude werk van ABBA. Maar binnen de context van deze surprise reünie, stelt het album geen moment teleur en dat is voor de fans en liefhebbers van ABBA 100 procent winst.

Ter ere van de comeback van ABBA heeft Soundz een speciale uitgave gemaakt vol verhalen over, door en van de band. In dit exclusieve bewaar-nummer van 100 pagina’s duiken we diep in de historie van de band. We leggen alle albums en hitsingles onder de loep, spraken met onder meer Björn Ulvaes en Leo Blokhuis blikt terug op zijn ontmoeting met Benny Andersson. ABBA: The Comeback Special is te vinden in alle boekhandels of te bestellen via deze link.

 

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws

Tien vragen aan Jett Rebel

Het was een tijdje rustig rond Jett Rebel, maar dat betekende niet dat de muzikale alleskunner stilzat. Hij nam namelijk meerdere albums op, waarvan Pre-Apocalypse

Lees meer