Pinkpop dag 1 van John den Braber

Foto’s: Kim Balster

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Wat dat betreft zit het bij Antoon dus wel snor voor de komende jaren. De pas twintigjarige popzanger uit Hoorn dook nog niet zo heel lang geleden voor het eerst op met het aanstekelijke Hyperventilatie – een op TikTok geboren hit – en sindsdien is hij niet meer weg te slaan uit de charts.

Dat Antoon de Tent Stage voltrekt, is geen verrassing, omdat hij onlangs al tweemaal de Ziggo Dome uitverkocht. Uiteraard bestaat zijn publiek vandaag uit de jongsten op het festival en de hoofdrolspeler zelf is van plan om er een feestje van te maken en dat – compleet met confetti en rookmachines – slaagt glansrijk.

Al zijn hits als Hotelschool, Leuk en Hallo komen uiteraard voorbij en ook Big2 van The Opposites doet een duit in het zakje. Antoon mixt veel stijlen, van house tot rap en zelfs wat Americana-elementen, maar die wel altijd het goede popliedje dienen.

Er zijn niet veel Nederlandse artiesten die hun debuut op Pinkpop mogen vieren op het hoofdpodium, maar Danny Vera is dan ook niet zomaar een artiest. De Zeeuw scoorde in 2019 met Rollercoaster de grootste hit van vaderlandse bodem in decennia, maar moest drie jaar wachten om het voor een groot publiek te kunnen spelen. Vera laat al vanaf de eerst nummers horen en zien – met flinke band inclusief blazers en strijkers en een schitterende bigband-backdrop – dat hij niet alleen de man van dat voetbalprogramma en die ene hit is. Vera swingt, preekt liefde en verbind op deze snikhete dag en duikt ondertussen diep in de krochten van het oer rock-‘n-rollgevoel.

Hoogtepunt is uiteraard de nummer 1 van de Top 2000 2020, die hij ingetogen brengt, wat de evergreen nog meer laat binnenkomen. Pinkpop heeft bij dit comeback-jaar, want dat mogen we het toch wel noemen na twee gemiste edities, qua programmering nog meer dan voorheen op meerdere paarden gegokt. Want waar de kiddo’s bij Antoon losgaan en de wat meer traditionele Pinkpopbezoeker smullend wacht op afsluiter Metallica, is IDLES de kick in the butt in the middle of the day.

Joe Talbot, frontman van de Britse postpunksensatie, voelt die sfeer zeer goed aan en roept meteen: ‘zijn jullie klaar om te botsen’, wat figuurlijk, maar vooral letterlijk meteen daarna gebeurt in het voorste vak. De groep uit Bristol brengt chaos met gevoel. Er wordt gecrowdsurft en het gaat er ruig aan toe, maar de gemene deler is de liefde voor de al even ruige muziek. IDLES is – zoals het hoort – geen allemansvriend deze vrijdag in Limburg. En dat is maar goed ook, want die zijn er in het hedendaagse festivalcircuit al genoeg.

In de Tent Stage laat Froukje zien dat ze een van de grootste popsterren van het moment is. Dat doet de Zuid-Hollandse singer-
songwriter met een oerknal, want ze staat op bijna alle festivals deze zomer. Ooit begonnen met studieopdracht – en onverwachte
monsterhit – Groter Dan Ik – is de trein van Froukje niet meer te stoppen. Het cliché ‘het is snel gegaan’ is voor haar dan ook een
understatement. Maar het gebrek aan ervaring op het podium is bij haar show niet te merken. Ze speelt ogenschijnlijk makkelijk met het publiek. Froukje heeft daarbij geen confettikanon of andere poespas nodig. De heerlijke liedjes vol fijne melodieën en flitsende hooks voldoen met Ik Wil Dansen – uitgegroeid tot de smeekbede-hit van de coronaperiode – als logische en alleszeggende afsluiter.

Terwijl Nothing But Thieves en Parcels huishouden op het grote veld en in de tent, doet de Vlaamse Sylvie Kreusch op het bescheiden Stage 4 haar ding. En dat is niet voor iedereen, want dit kunstzinnige optreden van de Antwerpse verdiende een passender decor. Kreusch is een van de grote talenten bij onze Zuiderburen en bracht vorig jaar met Montbray haar debuutalbum uit.

Dat er vooral landgenoten bij haar optreden aanwezig zijn, omarmt ze lachend door bij een door haar vertolkte Toots Tielemans-cover met een toegeworpen Belgische vlag te zwaaien. Kreusch schurkt tegen kleinkunst aan, maar is in alles een podiumartiest, die in haar bewegingen en stijl doet denken aan een kruising tussen Kate Bush en PJ Harvey. De show van de 32-jarige singer-songwriter was niet weggelegd voor velen, maar de wegblijvers kunnen daar over een paar jaar – als haar
ster echt is gerezen – best nog weleens spijt van krijgen.

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws