Recensie: Gouden eeuw der Nederpop door Peter Voskuil

Nieuws

Wat kwam je tegen tijdens jouw zoektocht naar de verhalen voor Gouden Eeuw Der Nederpop?

“Dat ik echt iets nieuws heb geleerd over Nederlandse muziek en waarom ik deze zo goed vind klinken. Om die reden vind ik het hoofdstuk over al die studio’s zo leuk. Als je naar een willekeurig album van Ramses Shaffy of Boudewijn de Groot luistert, dan hoor je hoe belangrijk de arrangeurs destijds waren. Voor die tijd hadden wij daar het geld niet voor over. Maar in Amerika en Engeland waren er wel middelen en topstudio’s om platen zo geweldig te laten klinken. Simpelweg omdat ze miljoenen platen verkochten en wij bij grote hits maximaal honderdduizend stuks. Dat bood veel minder financiële mogelijkheden. We zijn hierdoor begin jaren 60 ook weggeblazen en heeft het 10 jaar geduurd voordat we daarvoor een oplossing hadden.”

De kloof tussen Nederland en vooral Amerika en Engeland was daardoor echt enorm.

“We zijn van oorsprong een land waar we platen invoerden. Dit in tegenstelling tot Amerika waar heel veel geld werd gepompt in opnames. Luister maar eens naar de eerste Elvis Presley-opnames uit de jaren 50. Die klinken al zo fantastisch, zelfs al in stereo. Wij liepen toen echt hopeloos achter. Maar uiteindelijk wist de Nederpop zich wel te ontwikkelen en heeft het een soort van oorspronkelijkheid die ook in het buitenland zeer werd geapprecieerd. De platen waren in het buitenland wel cult, maar gekoesterde cult. Die knulligheid heeft ook zijn mooi kanten. Technici die met onderdelen van koffiezetapparaten apparatuur bouwden. Dat is toch bijzonder?”

Het valt op hoe knullig het  allemaal in het begin ging.

“Het was in die tijd erg moeilijk om de juiste technicus voor een opname te vinden. Een producer was meer een soort organisator. Hij moest vooral zorgen dat iedereen op het juiste moment in de studio was en dat de arrangementen waren uitgeschreven. Dat veranderde in de jaren 60. Neem Harry van Hooff, de man voor het orkest bij het Eurovisie Songfestival. Maar hij deed neer, Als je ziet waar hij allemaal is bij geweest, dan schrik je. Hij heeft enorm veel stappen vooruit gezet, maar daar nooit de credits voor gekregen. Het beste voorbeeld is technicus Jan Audier. Je zag gewoon dat het succes met hem verkaste als hij naar een andere studio vertrok. Of het nu 065, Shocking Blue of de film Turks Fruit was.”

Wat ontdekte je aan de zakelijke kant van het spectrum?

“Ik kwam er achter dat er bepaalde supermachten in dat veld aanwezig waren. Simpelweg omdat ze de connecties of meer geld hadden. Er waren in die tijd heel veel mensen die heel slim hun zakken vulden. Maar het werkte soms ook andersom. Een band zoals Cuby & The Blizzards eindigde met nul. Maar ja, als je hoorde hoeveel ze vaak moesten betalen, omdat Harry Muskee niet kwam opdagen. Soms werd er ook nog weleens een auto in de prak gereden. Dan is het logisch dat je weinig geld overhoudt.”

Komt er nog een nieuw boek?

“Ik ben nu samen met Boudewijn de Groot bezig om al zijn liedjes onder de loep te nemen. Rond mei 2021 zal het verschijnen. Het gaat een trackby-track worden en over elk liedjes vertelt hij iets. Nog meer obsessief archivariswerk van mij dus.”

BOEK
De Nederpop pakken in een boek van bijna 300 pagina’s. Het is schier onmogelijk. Toch is auteur Peter Voskuil er in geslaagd om juist die onderwerpen aan te snijden die er echt toe doen. In zijn boek Gouden Eeuw Der Nederpop kiest hij voor gerichte speerpunten zoals de CBS-deal, het Grand Gala du Disque, de Haagse beatstad en revolutie in de studio. Maar ook zoemt hij in op fenomenen als de Palingsound, oorlog op zee en de Zomer in de Soundpush. Voskuil is een archivaris van het zuiverste water. Dat is mooi. Maar hij heeft ook nog eens een handige pen en zijn vertelwijze is helder, informatief en uitdagend. Dat maakt Gouden Eeuw Der Neder-pop tot meer dan een boek over de Nederlandse popgeschiedenis. Het is een document dat je over pakweg 50 jaar nog met hetzelfde plezier uit de kast trekt. Jean-Paul Heck