Liam Gallagher tovert Lowlands om tot een zeiknatte karaokebar

Het solodebuut van Liam Gallagher (49) op Lowlands bevestigt wat we eigenlijk al lang weten: Liam is de stem, Noel de liedjesschrijver. Met maar liefst zeven (!) Oasis-klassiekers – de helft van zijn set – liet Liam de echo van een van de meest iconische Britse bands over een zeiknatte festivalweide klinken. Zo dichtbij Oasis is Nederland in dertien jaar niet geweest.

Tekst: Sebeastiaan Quekel en foto’s: Kim Balster

“Liam! Liam! Liam!” Met nog een half uur te gaan scandeert de Alpha luidkeels om de comeback van een van de Gallaghers, wiens carrière even aan een zijden draadje leek te hangen. Na twee weinig memorabele soloplaten en een mislukt project (Beady Eye) dreigde Liam door zijn broertje links en rechts voorbij te worden gestreefd. Liam knokt zich echter langzaam terug en verbaast vriend en vijand met een nieuwe reeks soloconcerten die door critici overwegend positief ontvangen worden.

Dat Liam Oasis nog meer durft te omarmen is daar grotendeels het gevolg van. Want als er iets is wat de show op Lowlands onderstreept, dan is het dat de muziek van Oasis – dertien jaar na het schokkende einde – nog altijd verbroedert. Bij het horen van de openingsgitaren van ‘Morning Glory’ kolkt een propvolle Alpha onmiddellijk van vreugde. Het daaropvolgende ‘Rock ‘n’ Roll Star’ tovert de tent zelfs om tot een heuse karaokebar.

Liam, traditioneel gekleed in parka en met een ludiek wit vissershoedje, is zoals de Oasis-fans hem het liefste zien: volledig zichzelf. Als je niet beter zou weten zou je denken dat hij met het grootste tegenzin naar Biddinghuizen is afgereisd. Arrogant en haast ongeïnteresseerd waggelt hij over het podium, maakt hij dikwijls ruzie met de geluidstechnicus en brabbelt hij zo nu en dan wat onverstaanbaars door de microfoon. “Zijn er hier nog Oasis-fans in de zaal?”, polst hij herhaaldelijk bij een hongerig Lowlands. Natúúrlijk zijn die er, en dat wéét Liam, maar hey: dat extra applausje heeft hij toch wel verdiend?

Liam Gallagher is een showman in hart en nieren en dat is precies wat de Oasis-fan van hem verwacht. Dat en een lading aan hits natuurlijk, en die zijn op Lowlands talrijk. Waarschijnlijk zijn we in ons land niet dichter bij een Oasis-show gekomen dan wat Liam Gallagher deze set laat zien.

In plaats van volledig op het vertrouwde werk te teren, speelt Liam zo’n vijf nummers uit zijn solocarrière, aangevuld met ‘Soul Love’ van het mislukte zijproject Beady Eye. Het zijn gelijk de minste momenten van de show, waarin eens temeer duidelijk wordt dat Liam een bijzonder matig liedjesschrijver blijft. ‘Once’ is een uitzondering op de regel en manifesteert zich als een hartverscheurende ballad die zich prima kan meten met het tragere werk van Oasis. De rest van de set beklijft niet en doet de Alpha hunkeren naar het nostalgische repertoire.

Dat volgt in een zinderende finale. Terwijl een wolkbreuk opnieuw het festival teistert verrast Liam met een vlammende uitvoering van ‘Cigarettes & Alcohol’, gevolgd door de ultieme Oasis-song ‘Wonderwall’. Het refrein laat Liam over aan de Alpha, die door het massale samenzang door de geluidsbarrière lijkt te breken. Met het immer onweerstaanbare ‘Champagne Supernova’ sluit Liam zijn optreden af met een knal en is het Britse rock ’n rollfeest compleet.

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws