Concertverslag: Liam Gallagher

Concertverslag

De optredens van de Ierse punkfolkgroep stonden bekend om de wel heel intense interactie tussen band en fans. Maar ook de aanhang van Liam Gallagher kan er wat van. Vrijdagavond stond de voormalige frontman van Oasis in de Ziggo Dome.

Toch nog wel enigszins verrassend omdat hij een paar dagen ervoor in Duitsland een concert had laten lopen vanwege stemproblemen. Dat de Dave Matthews Band bij een concert in Nederland veel mensen trekt is algemeen bekend. Maar ook alles wat met Oasis of Blur te maken heeft, kan rekenen op een posse die de groep slaafs volgt. Het maakte het concert van Gallagher opmerkelijk leuk. Gehuld in een parka en met een stevig baartje komt hij stoïcijns op. En nee, op zijn stem valt weinig aan te merken. Liam is zijn grotere broer Noel in populariteit voorbij. Wie had dat 15 jaar geleden durven te vermoeden. Liam leek na het uiteenvallen van Oasis voer voor de vissen. Maar zijn laatste platen zijn opvallend goed en Why Me? , zijn laatste werkstuk, ijzersterk. Alleen de nalatenschap van Oasis zal altijd boven zijn hoofd blijven zweven. Zo ook in Amsterdam. De nieuwe songs worden prima gespeeld maar op het moment dat de band een Oasis-liedje speelt, ontploft de boel. Vanaf de opener Rock N’Roll Star is het feest.  En bij elk Oasis herhaalt zich dat. Of het nu Morning Glory of de afsluiter Live Forever is. Als hij in de toegift dan ook nog eens uitpakt met achtereenvolgens Roll With It, Supersonic en Champagne Supernova gaat het dak eraf. Maar Liam kon er blijkbaar niet genoeg van krijgen en komt zelfs voor een tweede keer terug om Cigarettes & Alcohol te vertolken. Je kunt gaan twisten of Oasis nog eens bij elkaar moet komen. Ik vind van wel en let op mijn woorden, ooit gaat dat nog eens gebeuren. Maar tot die tijd kruipt Liam Gallagher dichter tegen de nalatenschap van die legendarische band aan dan zijn broer. Dat maakt deze charismatische mafkees tot de ster die hij nu is.