Iron Maiden in Gelredome is en blijft een ultieme belevenis

“Freeeedoooooooom! Scream for me, Arnhem!” De alsmaar luidere oproep van zanger Bruce Dickinon (63) galmt als een bevrijding door de Gelredome. Tot tweemaal toe moest Iron Maiden het Legacy of the Beast-concert in Nederland uitstellen, maar het lange wachten werd gisteren dan eindelijk beloond met een spectaculair concert waarin de allergrootste Britse metalband werkelijk alle registers opentrok, met schitterende decors, knotsgekke kostuums en natuurlijk een flinke portie heavymetal.

Tekst: Sebastiaan Quekel
Foto’s: Ashley Oomen

Spektakel

Een concert van Iron Maiden is niet zomaar een concert. Het is een belevenis en een knap staaltje theater. Ook in de Gelredome trekken de Britten alles uit de kast. Het decor is werkelijk gigantisch. Dickinson en zijn maten zijn omringd door een mystieke, uit meerdere verdiepingen bestaand Japans dorpje. Links en rechts staan torenhoge huisjes die zo uit een oude Samoerai-film lijken te komen. Het is duidelijk: Iron Maiden is naar Arnhem gekomen om alles te geven en de fans niet alleen met gedenkwaardige riffs en brullende refreinen te overrompelen.

Het spektakel begint al met ‘Senjutsu’, met Dickinson die verkleed als een soort sjamaan een spreuk lijkt uit te voeren. ,,Beat the warning, the sound of the drums”, preekt de frontman, waarop de instrumentatie in alle hevigheid losbarst. Dan zet Dickinson zijn mantel af en verplaatst zich weer in zijn normale rol: die van een echte volksmenner. Onvermoeibaar als hij is stuitert hij van links naar rechts, klimt op verhogingen, zwaait met zijn microfoonstandaard alsof het zijn laatste dag is en springt zelfs gewaagd over de geluidsmonitoren heen. In de tussentijd vuurt hij de massa aan: ,,Scream for me, Arnheeeeeeem!”

Twee uur lang weet Dickinson zijn fans te overrompelen. Tijdens ‘The Trooper’ drapeert Dickinson in legeruniform zijn Britse vlag ludiek over gitarist Janick Gers – die zijn solo noodgedwongen blindelings moet afwerken – als hij even later in ‘The Number of the Beast ‘met de vijf meter hoge Eddy een dansduel aangaat. In ‘Fear of the Dark’ weet Dickinson opnieuw de massa kippenvel te bezorgen en ze woord voor woord mee te laten zingen. De minutenlange instrumentale solo bij hoogtepunt ‘Sign of the Cross’, waarbij Dickinson met een lichtgevend kruis over het podium zwalkt, brengt de zaal wederom in vervoering.

Ultieme belevenis

In tegenstelling tot het optreden in de Gelredome van zes jaar geleden – toen nog in kader van de Book of Souls-tour – put de IJzeren Maagd nauwelijks uit het nieuwe repertoire. De set begint met drie nummers van Senjutsu, maar daarna put de band uit klassiekers en uit enkele publieksfavorieten die minder vaak gespeeld worden. Van het euforische ‘Blood Brothers’, opgedragen aan iedereen die te lijden had onder de coronacrisis, tot het bevrijdende ‘The Clansman’ (freeeeeeeedom!) brengen de Britten wat het publiek verlangt: lekkere riffs, doeltreffende refreintjes en immer duizelingwekkend solowerk van gitaristen Adrian Smith en Dave Murray. Later, in het ronduit epische ‘Hallowed Be Thy Name’ toont de band zich van zijn meest bombastische en theatrale kant, met een zee van vlammen en gigantische vuurwerkknallen.

Toegegeven: Dickinson haalt in Gelredome lang niet al zijn hoge gilnootjes en klinkt soms zelfs uitgeblust, maar het concert is en blijft een ultieme belevenis voor oog en oor. Want geef toe: is er een andere band ter wereld die afsluit met een gigantisch driedimensionaal zombiehoofd, of met een enorm vliegtuig dat boven het podium lijkt te zweven? Nee, Iron Maiden lijkt daar na decennia nog altijd patent op te hebben. ‘De boys’ gaan al ruim veertig jaar mee, maar toe aan pensioen is de IJzeren Maagd nog lang niet. Een verbluffend metalspektakel.

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws

Het concept BΔSTILLE

Bastille werkte zich met hun debuutplaat Bad Blood en de monsterhit Pompeii tot de eredivisie van de popmuziek. Acht jaar later presenteren de Engelsen het eerste conceptalbum. Met Give Me The Future gaan zanger Dan Smith en zijn mannen pas echt de uitdaging aan. Tijd voor een stevig onderhoud met deze charismatische meneer. Tekst: Jean-Paul…

Om deze content te kunnen zien heb je een Soundz Digitaal abonnement nodig.

Lees meer