Hollands glorie tijdens prima comeback Lowlands festival

Geen groot Nederlands festival moest langer op een terugkeer op de kalender wachten dan Lowlands. Het was immers precies drie jaar geleden dat de poorten naar het populaire muziekevenement voor een groot publiek voor de laatste maal openden. Het werd een editie met veel hoogtepunten en een enkele miskleun, maar vooral het weekend dat Nederlandstalige acts alle dagen de show stalen.

Tekst: John den Braber en Foto’s: Kim Balster

Hoewel Lowlands een van de laatste megafestivals van de zomer is, blijkt het muziek- theater en kunstfestijn populairder dan ooit. Kaarten gaan op Ticketswap voor dikke prijzen van de hand en ook op het terrein zelf is de sfeer uitgelaten en verwachtingsvol. Lowlands voelt meer dan ooit als een vrijstaat, waar de regels even over boord gaan en iedereen zichzelf kan en wil zijn.

Dit bevrijdende gevoel wordt mede geïnitieerd door de organisatoren, die iedere editie weer hun succesformule nog succesvoller maken: meer beleving en minder belemmering voor de bezoekers. Het met de camping geïntegreerde festivalterrein is allang geen noviteit meer, maar het voelt daardoor nog immer als een ‘Free State Of LLow’, zoals de troepen van directeur Eric van Eerdenburg het zelf graag omschrijven.

Voeg daarbij de spectaculaire aankleding van het terrein, het ontwapenende straattheater, de ontelbare barlocaties, diverse keukens en hangplekken rond het – vooral bij het vallen van de avond schilderachtige – meertje en je hebt alle ingrediënten voor een magisch weekend.

Dat magische weekend wordt natuurlijk ingekleurd vanaf een breed pallet. Een van de belangrijkste elementen zijn daarbij uiteraard de muzikale acts van zowel de dag- als nachtprogrammering. En daar waren vooraf nogal wat vraagtekens over. Want eerlijk is eerlijk: Lowlands heeft weleens gedurfder en internationaler geprogrammeerd.

Neem The Opposites die op vrijdagavond de Alpha tent mogen afsluiten. Het hiphopduo zou in 2020 een eenmalige grote comebackshow op het festival geven, maar corona gooide roet in het eten. Twan van Steenhoven en Willem de Bruin krijgen een herkansing, maar is het momentum – na de jarenlange break en bijna tien jaar na hun laatste album – niet gepasseerd?

Eefje de Visser

Publiek én artiest besluiten van niet, want hoewel de chemie tussen de voormalige boezemvrienden wat lijkt verdampt, weet het tweetal precies wat er na de bloedmooie, maar ingetogen show van Eefje de Visser en het ongemakkelijke concert van de notoire brompot Liam Gallagher op het terrein moet gebeuren: een nostalgisch feestje bouwen voordat de nacht-line-up de bezoekers naar de dancetenten trekt.

Liam Gallagher

Iedere artiest weet dat een festivaldag openen – zeker in de grootste tent – een helse klus is. Natuurlijk tref je – zeker op de tweede dag – een relatief fris publiek voor je, maar ook een publiek dat waarschijnlijk net pas een eerste kopje koffie heeft gekocht en nog even rustig op gang moet komen.

De mannen van Goldband hebben echter veel zin in dit pittige karweitje, zeker omdat de groep voormalig stukadoors het jaar van hun leven beleefd. Met beukende hits als De Langste Nacht, Noodgeval en het maatschappijkritische Tweede Kamer – samen met Sophie Straat, toveren de Hagenezen de Alpha om tot een feestpaleis, waar de grond letterlijk trilt onder de voeten.

Goldband

Een andere vaderlandse act die het publiek aan het dansen krijgt, is Weval. Het elektro-collectief trekt in de Heineken tent het publiek met een verleidelijk opgebouwde set hun sfeervolle wereldje – dat de laatste tijd steeds meer de jazzdance hoek in duikt – in, om vervolgens tot een goed geplande climax te komen.

Weval

Nadat The Kooks hun fans inpakken met de bekende hits, maar ook tracks van hun prima nieuwe album 10 Tracks To Echo In The Dark op Nederlandse bodem dopen, steelt wederom een danceact de show. Het is bij de Britse producer Fred Again – ondanks dat hij in de grote Heineken draait – amper binnenkomen als je iets later bent. Zijn succes is niet verrassend, want na een uitmuntende Boiler Room Session en hitsingles als Marea (We’ve Lost Dancing), Turn On The Lights en Jungle is hij niet ver van een grote stand alone show in ons land.

Bring Me The Horizon

Nadat Bring Me The Horizon in de Alpha de punk- en emokids een glimlach rond de mond heeft bezorgd en Oscar And The Wolf in diezelfde tent – na een donkere periode in het leven van zanger Max Colombie – een tijdelijke comeback maakte, sluit het Britse Arctic Monkeys de zaterdagavond op het grootste Lowlands-podium met een wat plichtmatig en ongeïnspireerd optreden af.

Oscar And The Wolf

 

Arctic Monkeys

Het stampende middagsucces van Goldband moet Froukje nog meer gemotiveerd hebben om haar officiële debuut op Lowlands nog sprankelender te maken. En dat op zondagochtend. Want om half twaalf staat het in en bij de Bravo tot ver buiten de tent vol voor de popsensatie uit Rotterdam. ‘Ik heb er altijd van gedroomd om dit te kunnen zeggen: Ha Lowlands!’. Het zegt veel over de rollercoaster waarin de Codarts-student begin 2020 stapte.

Froukje begint bij haar begin: de compleet onverwachte doorbraak met haar schoolproject Groter Dan Ik en sluit af met haar grootste hit én het anthem van een beteugelde generatie: Ik Wil Dansen. Dat haar show in het midden wat inkakt is de twintigjarige zangeres vergeven, want haar repertoire moet simpelweg nog groeien om een uur lang te kunnen boeien. Dat vriendin en collega S10 nog twee nummers komt meedoen, helpt haar optreden slim op het goede moment toch over het dode punt heen.

Arlo Parks

De Britse Arlo Parks tapt uit een ander vaatje in de Heineken. De indie-popzangeres heeft met haar debuut Collapsed in Sunbeams al een Grammy-nominatie en de Mercury Prize op zak en vat met zwoele, lieflijke nummers de sfeer op deze middag perfect samen op het podium.

Het intense optreden van de Rotterdamse zangeres-kunstenares Sevdaliza is niet voor iedereen weggelegd, maar beklijvend is het bij vlagen wel, zeker nu ze de donkere triphop steeds meer achter zich laat en de pop weer als inspirator in haar nieuwe werk klinkt. Het meest opmerkelijke moment van de show is een dj-sessie met dansknallers om vervolgens weer een eigen song in te zetten.

Sevdaliza

Een stuk toegankelijker is het optreden van beoogd Eurovisie-winnaar Daði Freyr. Het liep anders voor de IJslandse formatie, maar de aanvankelijke inzending Think About Things werd wel een wereldhit met miljoenen streams. Op Lowlands staat de lange Daði Freyr Pétursson slechts met twee kompanen, wat de act toch wat minder kleurrijk maakt dan voorheen. De show is aanstekelijk en de zanger vol humor. Maar als je de vogeltjesdans nodig hebt om gaatjes op te vullen, is er nog wel wat werk aan de winkel voor de toekomstige festivals.

Als Stromae het dagprogramma heeft afgesloten duiken de nachtbrakers tot de vroege uren de dansvloer op en is het tijd om de balans op te maken. Was Lowlands legendarisch? Ja, maar dan vooral vanwege de heerlijk geslaagde comeback na een rotperiode voor de hele sector.

Had de programmering beter gekund? Ja, maar is dat wel nodig? Lowlands 2022 ging om het teruggekeerde feestje. Zoals Goldband al zong: Dit Is De Langste Nacht Van Ons Leven, wat natuurlijk op verschillende manieren uitgelegd kan worden. Na de nacht vol ellende is het weer licht en dus inderdaad tijd om lang te feesten. Dat kan met The Opposites als headliner dus prima, blijkt. En dus staat Lowlands op een kruising.

Gaan ze uit van hun kracht als evenement, waarbij iedereen zelf de slingers op het feestje ophangt of is een gedurfde line-up de komende jaren weer de kracht om Lowlands uit te verkopen? Met deze wetenschap is het nu al verheugen op de richting van de komende editie in Biddinghuizen.

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws