Het Fenomeen André Hazes | Deel 1 van 6

‘Sinds Gewoon André was Hazes van heel Nederland’

Een Beetje Verliefd. Dat werden hele volksstammen 40 jaar geleden op André Hazes. Massaal sloot Nederland de Amsterdamse zanger in het hart. In 1981 stond hij met Gewoon André voor het eerst bovenaan de albumlijsten en scoorde hij maar liefst vier keer platina. Met Zeg Maar Niets Meer liet hij alle critici verstomd achter zich. Dit jaar zou Hazes 70 jaar geworden zijn. Soundz blikt met bloed, zweet, tranen en een berg ingewijden zes edities lang vanuit een andere invalshoek terug op het fenomeen Hazes.

Tekst: Willem Jongeneelen

Hoewel hij een geboren Amsterdammer was met een overduidelijke Mokumse tongval, heeft André Hazes een groot deel van zijn successen wel degelijk ook te danken aan een aantal Brabanders. In 1980 komt hij via producer Tim Griek terecht in de Roosendaalse studio van Jack de Nijs voor een aantal demo’s. Deze komen later onveranderd op het album Een Vriend terecht. De samenwerking met de muzikanten/arrangeurs Jacques Verburgt uit Halsteren en John van de Ven uit Tilburg werpt direct zijn vruchten af. Van de Ven: “Drie van de vier liedjes die we in Roosendaal opnamen, sloegen enorm aan. Dat snelle succes verbaasde ons ook eigenlijk. André was net naar platenmaatschappij EMI verhuisd. Hij was niet tevreden, omdat de mensen van Phonogram in hem toch vooral een volkszanger en smartlappenkoning zagen. Wat hij met ons opnam, was minder volks. Dat ging meer richting pop. Het succes zat volgens mij ook in de teksten die hij in die tijd vaak zelf schreef. Dat deed hij zoals niemand anders.”

De op 30 juni 1951 in de Gerard Doustraat geboren en in De Pijp opgegroeide zanger staat al op zijn achtste op de Albert Cuyp Markt te zingen. Daar heeft Johnny Kraaijkamp hem direct in de smiezen. Tot een landelijk bekende carrière als kind-zanger leidt dat uiteindelijk niet. Na gewerkt te hebben als: matroos, boekbinder, fietsenmaker, sloper, slagersknecht, schoorsteenveger, kelner en nog het een en ander, ontdekt Willy Alberti de toenmalige barkeeper alsnog als zanger. Eenzame Kerst wordt in december 1976 Hazes’ eerste hit. Daarna stokt het wat, tot de overstap naar EMI en de inbreng van de Brabanders.

John van de Ven herinnert zich zijn eerste ontmoeting met André nog maar al te goed. “Dat was in een studio toen hij nog voor Phonogram opnam. Ik was daar voor anderen, maar het klikte gelijk. Als brutale echte Amsterdammer vertelde hij graag moppen. Veel gelachen hebben we. Er was ook wat drank in het spel. Ik dronk met hem mee, maar kon zijn tempo niet bijhouden.”

Arrangeren

In die Roosendaalse studio van Jack de Nijs, ook bekend als Jack Jersey, volgt een jaar later de hernieuwde kennismaking. Jacques Verburgt arrangeert grotendeels de liedjes voor het album Een Vriend. John van de Ven doet dat vanaf Gewoon André in 1981 tot aan zijn dood in 2004. Hij speelt ook lang in de band van Hazes. Van de Ven (74), afgestudeerd aan het Tilburgse conservatorium, speelt in de jaren 60 covers van The Moody Blues en The Kinks in Les Crushes. Als Henny Vrienten zich aansluit, volgen ook de eerste eigen songs. Min of meer bij toeval komt het arrangeren op zijn pad. “Bij een opname van Jack Jersey vroeg iemand of ik een tweede stem en wat andere partijen kon bedenken. Ik schreef die en kreeg meer opdrachten.

Composities komen vaak aan als tekeningen in zwart/wit. Cassettebandjes met alleen gitaar of piano vaak. Ik kom dan met de kleurpotloden, kleed de liedjes aan met blazers, andere instrumenten en schrijf daar alle partijen voor. Zo kleur ik de opnamen. De sound en de kracht valt of staat vaak bij het toevoegen of weglaten van instrumenten.”

Na de hits Een Beetje Verliefd en Zeg Maar Niets Meer [een Nederlandstalige re-make van de Amerikaanse hit You Don’t Own Me van Lesley Gore uit 1964] die Van de Ven voor Hazes arrangeert, blijft de populaire zanger de Tilburger en de in 2009 overleden Jacques Verburgt trouw. Van de Ven: “André was iemand van never change a winning team. Alles wat we samen maakten, werd goud of platina. André had wel vaak een grote mond, maar diep van binnen was hij ook behoorlijk onzeker. Vooral voor grote concerten. Dan zonderde hij zich een week van tevoren al af in een hotel. Dan kwamen er heel wat groene blikjes langs. En was hij vaak compleet van de wereld door de zenuwen en niet te harden.

Op zulke momenten kwam ik hem wel vragen waarom dat allemaal nodig was, omdat het publiek al bij zoveel eerdere optredens uit zijn handen had gegeten, maar dat maakte weinig verschil. Hij had live een bepaalde manier van zingen. Als hij Een Beetje Verliefd zong, dan zong hij uiteindelijk alleen de slotwoorden van zinnen: discotheek, van de week, zo alleen. De rest zong het publiek wel. Hij kortte alles af, maar niemand vond het erg.”

Polonaise

Met het succes van Gewoon André verandert er iets in Nederland. Plots is Hazes van iedereen. “Iedereen mocht hem. André deed veel wat hij als artiest beter niet zou kunnen doen, maar van hem accepteerden ze dat allemaal. Een scheiding, dat dronkenschap, het hoorde bij hem. Iedereen zong zijn teksten van voor tot achter mee. Omdat die teksten herkenbaar waren en André authentiek. Hazes hield wel van een triest lied. Er zat vaak volkse ellende in. Zoals dat ook in de blues zit en in de fado. Die teksten werden niet alleen meegezongen in cafés, sinds die tijd ook in veel grotere zalen. In het Concertgebouw, Carré en Ahoy fungeerde ik bij zijn concerten als dirigent. Hazes was de eerste artiest, ver voor André Rieu, die iedereen de polonaise liet lopen in het Concertgebouw. Niemand in het theater zat nog in zijn stoel.”

John van de Ven maakt veel concerten mee met André Hazes. Lang als meespelend muzikant, op het einde als een soort vertrouwenspersoon. “Zijn gezondheid ging steeds verder achteruit. Een van de grootste problemen was dat hij ook steeds dover werd. Dat maakte hem nog onzekerder, waardoor hij nog meer ging drinken. Bij de concerten in de Arena had André al die andere band, maar dan vroeg hij mij om aan de zijkant van het podium te staan. Als ik zing, kijk ik naar jou, zei hij dan. Zit ik goed, dan doe je niets, zit ik er naast, dan wijs je naar het publiek, zo was de afspraak.

In dat laatste geval stopte hij met zingen en liet hij het publiek de zaak overnemen. Ze kenden toch alle teksten. Het probleem was dat hij vaak overmoedig werd. Dan vergat hij naar mij te kijken, en dat had zo zijn invloed op de kwaliteit. Bij hiaten op zijn laatste live album heeft Jacques Verburgt zelfs nog wat zanglijnen ingevoegd. Niemand lijkt dat gemerkt te hebben.”

De dood

De laatste jaren is André volgens Van de Ven steeds meer met de dood bezig. “Zo vertelde hij me dat hij het geweldig vond dat zijn muzikale vriend Herman Brood van het Hilton was gesprongen. Zo zou hij ook wel aan zijn einde willen komen, zei hij. Maar ik hoefde me geen zorgen te maken; hij had hoogtevrees. Ook het einde van Elvis Presley sprak ‘m wel aan.” De eerste samenwerking van John en André heet Een Vriend. Toch zou John hem in hun relatie niet als zodanig betitelen. ”We wisten wat we aan elkaar hadden. Als er een album gemaakt ging worden, dan kwam ik in actie.

Ik ging alle partijen aanschrijven, keek wat Jacques en ik aan bruikbare liedjes hadden geschreven en zocht contact met bevriende songschrijvers, zoals de heren van Rubberen Robbie, die vaak sterke songs leverden. Wij maakten een selectie, maar André had zelf de beslissende stem over wat we op gingen nemen. Die maanden werkten we intens samen, de rest van het jaar was er weinig contact. André was niet zo van het contacten onderhouden. Hij leefde in zijn eigen wereld en zocht uit zichzelf ook nooit de publiciteit.”

Op 23 september 2004 overlijdt André Hazes in Woerden. “Bij zijn afscheid hebben Jacques en ik in de Arena gesproken en bij zijn crematie speelde ik op verzoek van Rachel het lied Zij Gelooft In Mij op de piano. Mijn mooiste herinnering blijft de demo-opname van het nummer Bloed, Zweet en Tranen, geschreven door Ton Leijten en mij. Ton kwam met dat lied, ik veranderde het refrein. Dat miste een passage waarin André uit kon halen. Hij moest de hoogte in kunnen. André paste ook de tekst nog iets aan en nam de demo op. We hebben die samen teruggeluisterd. Hij moest huilen en viel in mijn armen. Hij zag dat nummer als het verhaal van zijn leven.”

Deel 2, waar Michael Peterson vertelt over hun samenwerking, kan je ook al lezen in Soundz 2

Vind uw eigen dichtstbijzijnde Soundz verkooppunt

Andre Hazes – De Albums 1996 –2002 is nu te koop

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws

Tien vragen aan Jett Rebel

Het was een tijdje rustig rond Jett Rebel, maar dat betekende niet dat de muzikale alleskunner stilzat. Hij nam namelijk meerdere albums op, waarvan Pre-Apocalypse

Lees meer