Henry Schut

Henry Schut (Langs de Lijn) | 10 vragen aan …

“Dennis Bergkamp, Dennis Bergkamp, Dennis Bergkamp!” Het is zomaar een radiopassage uit 1998 die in Langs de Lijn voorbijkwam en de stem van Jack van Gelder voor altijd in beton goot. Voor altijd in ons collectieve geheugen. Maar Langs de Lijn is ook een verfijnde combinatie van sport en muziek. Radio- en televisiepresentator Henry Schut dook in de archieven en stelde de compilatie De Beste Muziek Uit Langs De Lijn samen. Tijd om Henry Schut hier een aantal vragen over te stellen.

Henry Schut is een vaste waarde binnen de NOS. Hij is presentator van Studio Sport en vormt al jarenlang met Hugo Borst een vast radioduo van Langs de Lijn. Maar Henry Schut is ook een fervent muziekliefhebber die al langer met het idee liep om zijn favoriete songs samen te brengen en de meest iconische radiofragmenten te verzamelen. Dat is gelukt. Daarnaast verschijnt ook een dubbelalbum dat al eens in 1980 uitkwam en voor velen een collectors-item is. De tijdsbepalende frontcover met Willem Ruis en Koos Postema achter de microfoon, zet meteen het tijdsbeeld weg. Henry Schut kreeg het gekoesterde vinyl in een tweedehands versie van Hugo Borst en dat bracht hem op het lumineuze idee dit kunststukje nog eens te herhalen.

Hoe kwam je op het idee dit te doen?

“Sommige dingen ontstaan toevallig. Die oude vinylplaat kreeg ik van Hugo net voor een Langs De Lijn-uitzending. Een vriend van hem had die op een rommelmarkt gekocht. Hij vond het niks en nam de plaat voor mij mee. Ik had net een nieuwe platenspeler gekocht en ik was meteen gecharmeerd door de foto op de voorkant van die radiostudio. Maar toen ik de playlist zag, besefte ik ook meteen dat er in die veertig jaar op muziekgebied veel in Langs De Lijn is veranderd. Ik opperde meteen om een nieuwe versie te maken. Een week later was alles rond.”

Henry Schut

Ben je altijd al een muziekman geweest?

“Bij ons thuis stond altijd Hilversum 3 aan. Ik weet nog wel dat NCRV Radio Sport op zaterdagmiddag gewoon op die zender te horen was. Alles wat er vanaf mijn jeugd voorbijkwam. Op zondag luisterden wij altijd Langs De Lijn. Mijn ouders hielden enorm van sport. We keken en luisterden naar sport en muziek. Als klein ventje probeerde ik het altijd al na te doen. Muziek maken heb ik ook geprobeerd. Gitaarspelen, maar dat ging niet zo heel snel. Bij les één vond ik het al lastig om al die grepen te leren. Ik wil iets alleen doen als ik het gevoel heb er heel erg goed in te kunnen worden.”

Je jeugd is bijna altijd verantwoordelijk voor je muzikale DNA, toch?

“Ik ben echt een kind uit de jaren tachtig. De periode van de gemiddelde popmuziek met Michael Jackson, Madonna, Prince, George Michael en alles eromheen. Ik ben opgegroeid in Kootwijkerbroek. Een boerendorp waar het wereldbeeld heel anders was. Een popconcert in De Kuip werd al als een wereldreis gezien. Het leven bestond uit heel weinig. Mijn moeder was huisvrouw en mijn vader werkte heel hard. Ik had een fantastisch ‘ieniemienie’ beschermd leventje waarin ik vooral radio luisterde.”

Je komt uit behoorlijk christelijk gebied. Had je te maken met beperkingen?

“Wij hoorden bij die tien procent heidenen. Ik spaarde mijn zakgeld op om singles te kopen. Het kopen van een singletje was het hoogtepunt van de week. Dat deed ik in Barneveld, waar ik naar de middelbare school ging. Ik kom niet uit een christelijk gezin. In de kleine pauze op school, die slechts twintig minuten duurde, racete ik naar de platenzaak om daar de gedrukte versie van de Top 40 te halen. Mijn eerste singles kocht ik in 1989. Dat waren Monica van Circus Kusters en Sowing The Seeds Of Love van Tears For Fears. Dat waren echt magische momenten.”

Wat waren je dromen als tiener?

“Ik wilde radio-dj worden. Mijn decaan gaf mij de tip om naar de school voor journalistiek in Zwolle te gaan. Daar leerde ik veel meer facetten van de media kennen. Hoe groot is immers de kans dat je de tweede Rob Stenders wordt? Overigens net zo klein om presentator van Studio Sport te worden. Ik heb er nooit aan gedacht om actief muzikant of sporter te worden. Ik wilde zenden. Dat heb ik waarschijnlijk nog overgehouden aan de bijbelgordel waar ik vandaan kom.”

Je hebt bekende familieleden in het voetbalwezen, toch?

“Dwight Lodeweges, nu bondscoach van het Nederlands elftal, is verre van familie. Hij is een broer van mijn aangetrouwde oom. En aan de andere kant van de familie zit Peter Boeve. Die was getrouwd met het nichtje van mijn moeder. Ik mocht met Peter mee naar Ajax en via Dwight kwam ik bij Go Ahead Eagles.”

Hoe groot is de invloed van Henry Schut en Hugo Borst op de muziekkeuze van ‘Langs De Lijn’?

“Wij mogen er ons er wel mee bemoeien. We krijgen per uur een lijstje waar soms vier tot vijf liedjes op staan, maar we kunnen er meestal maar twee of drie draaien, omdat NPO 1 toch een praatzender is. Maar we kunnen sowieso kiezen. Hugo en ik hebben beiden een vetorecht. ‘Nee, niet weer Caro Emerald of Dire Straits!’ Dat roepen we vaak. We hebben de muzieksamenstellers ook gevraagd om wat verder te gaan dan de standaard muziekkeuze. Langs De Lijn is toch een familieprogramma en de ochtendprogramma’s in het weekend op NPO 1 zijn echt voor zestig en zeventig plussers. Maar mijn zonen van acht en negen luisteren wel naar Langs De Lijn, dus we moeten liedjes hebben die mensen van 8 tot 88 allemaal leuk vinden. De rauwe randjes moeten er af, maar dan blijft er toch veel over.”

Mag je spontaan voor iets anders kiezen?

“Zeker, dat privilege hebben we wel naar ons toegetrokken. In de opbouw naar de Tour de France besluiten we wel om gewoon om als opwarmer Franse liedjes te draaien. Ooit draaide we In Private, een song van de Pet Shop Boys samen met Dusty Springfield. Hugo vond dat verschrikkelijk, omdat hij de stem van Dusty niet eens herkende. Toen hebben we als goedmakertje een week later Son Of A Preacher Man van Dusty gedraaid. Onze smaken botsen overigens onwijs. Als ik Level 42 draai, is dat voor mij jeugdsentiment. Maar Hugo roept dan meteen: ‘Pfff, moet dit?’ Qua genre is Hugo meer obscuur.”

Kun je dat uitleggen?

“Ik kan Rick Astley heel goed hebben. Ik denk ook wel dat het soms een houding van Hugo is. Laat mij lekker alternatief zijn. Het is ook wel grappig als je naar het nieuwe album kijkt. Daar staat een song van de band Train op. Dat is een groep die als een soort vast schilderij bij het programma hoort.”

Stiekem zorgt de laatste cd in de box voor de meeste emotie. De mooiste radiosportmomenten op een rijtje. Vertel!

“Eigenlijk was alles in kannen en kruiken. Ik durfde het ook eerst niet voor te stellen, omdat ik al zo blij was met dit initiatief. Maar uiteindelijk heb ik het toch gedaan. Dat was echt geweldig om te doen. Zo heb ik bijvoorbeeld dat hele zeven uur durende wedstrijdverslag van de Elfstedentocht uit 1985 zitten beluisteren. Soms kun je het afdoen met een passage van anderhalve minuut, zoals de goal van Dennis Bergkamp tegen Argentinië. Maar soms ook moet je de hele opbouw horen, zoals de eerste overwinning van Max Verstappen.”

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws