Foo Fighters | Taylor Hawkins Interview

Met het springerige en toegankelijke Medicine At Midnight voegt Foo Fighters weer een mooie episode toe. Samen met drummer Taylor Hawkins blikt Soundz terug op het project dat niet direct over rozen ging. De band huurde een huis in Encino dat bleek te spoken. “Ik geloof er niet in, maar het was er wel!”, aldus de immer uitbundige Hawkins.

Tekst: Jean-Paul Heck

Hawkins is al vanaf het begin een vaste waarde in de band. Hij was niet de eerste optie van Dave Grohl toen hij de Foo Fighters in 1994 oprichtte. Maar toen de eerste drummer niet voldeed en Grohl op het debuut en ook op opvolger The Colour And The Shape (1997) bijna alles zelfs moest in drummen, stuitte hij op de blonde drummer met het uiterlijk van een surfdude. En dat is niet zo gek. Hawkins is een briljant drummer, maar ook een veelzijdig muzikant die met zijn eigen project The Coattail Riders al een paar prima platen afleverde. Maar het moederschip blijft toch de supergroep, die volgens hem niet zo aanvoelt.

“Of we de grootste band ter wereld zijn? Man, daar zijn we helemaal niet mee bezig. De Foo Fighters voelt na 24 jaar lidmaatschap nog altijd aan als een avontuur zonder bestemming.” Nee, stilzitten is geen optie voor Hawkins. In 2019 bracht hij nog het verrassende album Get The Money uit met zijn band The Coattail Riders. Grohl en Hawkins delen veel gemeenschappelijke passies. ,,We hebben dezelfde muzikale smaak. We zijn gek van classic rock, jaren 60-popmuziek en metal. Het zijn allemaal zaken die we terug wilden brengen op deze plaat.” Medicine At Midnight is wellichts de meest bonte plaat die de Foo Fighters ooit opnam.

De jaren 80 klinken door, maar ook de bombast van Queen en de inventiviteit van het oude Genesis.

 Een brede invulling

Voor Hawkins was het opnemen van het album geen instappertje. ,,De songs vroegen om een economische benadering. Niet bij alle nummers, maar voor het merendeel wel. Dat is voor mij voor de hand liggend, want ik wil graag een brede invulling. Er staan een paar rockliedjes op zoals Cloudspotter waarop ik ouderwets mijn gang kon gaan. Of Love Dies Young. Eén van mijn favoriete songs van het album overigens. Het is een soort van groovy rock waar ik heel erg van hou.” Dat kun je wel zeggen. Het album staat ook vol verwijzingen. Zo komt er gewoon een stukje voorbij uit het legendarische nummer The Prophet Song van het Queen-album A Night At The Opera. ,,Die plaat is de blauwdruk voor veel dingen die ik mijn leven heb gedaan.

Roger Taylor is voor mij het beginpunt. Hij, Ian Paice en John Bonham hebben mijn stijl gecreëerd. De vergelijking van de slotsong Love Dies Young met Keep Yourself Alive van Queen vind ik heel logisch. Die gitaarriff van Brian May op die song dicteert het ritme. Precies dat zie je ook bij deze song. Als je luistert hoe een jonge Roger Taylor dat nummer destijds [1973] inspeelde. Met zoveel autoriteit en finesse. Dat is iets wat ik absoluut terug wilde brengen.”

Maar er is ook een moment van rust op de plaat. De song Chasing Birds is wellicht het meest Beatleske-nummer uit het oeuvre van de Foo Fighters. ,,Het is een song waarin alles klopt. Precies zoals ook de nummer van Paul McCartney klinken. Perfectie van begin tot het einde waarin niets aan het toeval wordt overgelaten. Je denkt dat je zo’n simpel akoestisch even snel kan doen, maar uiteindelijk bleek het de moeilijkste track van het hele album te zijn. Dan is het geweldig dat je bijna meteen de roos raakt.”

 Spookhuis

Medicine At Midnight heeft ook een ludiek verhaal. In de media verschenen allerlei verhalen dat het spookte in het grote huis in Encino waar de band de songs opnam samen met producer Greg Kurstin. Zo werden de gitaren automatisch ontstemd, hoorden de bandleden rare geluiden en stonden er tracks op tape die helemaal niet waren opgenomen. Een mooi verkooppraatje of niet? ,,Het was een trippy psychedelische manier om een plaat op te nemen en ja, er gebeurde rare dingen in deze hele bijzondere omgeving. Normaal besteden we erg veel tijd aan pre-productie, maar dit keer absoluut niet. Dat was overigens een bewuste keuze.

Het is geweldig om snel te werken. Althans, als het resultaat bevredigend is, want het kan ook totaal verkeer uitpakken. Op een plaat zoals Sonic Highways was alles tot in de puntjes uitgedacht. Ook mijn drumsound- en partijen. Dat hebben we 45 demo’s per liedje. Nu had alleen Dave een paar demo’s bij zich, liet ze horen en wij konden met onze eigen partijen aan de slag. Vaak hadden we na 20 minuten al een resultaat. Alles is ook analoog opgenomen.”

Analoog was het toverwoord van de band die aan de slag ging met gitaarriffs die Grohl soms al meer dan 25 jaar geleden had geschreven. De insteek was een kort album met ultrakorte songs. ,,Zoals veel rockbands vroeger hun platen opnamen. Binnen een week met maximaal tien nummers van rond de 3 minuten. Dave wilde alles kort en krachtig. Snel en analoog. Dat was voor mij en de andere jongens wel even wennen, omdat we normaliter alle tijd krijgen om dingen te herstellen. Dit keer echter niet.” Tijdens de opnames schoof niemand minder dan drummer Omar Hakim aan.

De veteraan is een grootheid in de pop- en jazzwereld en speelde mee op platen van onder meer: Sting, Dire Straits, Miles Davis, George Benson, Peter Frampton en talloze anderen. Maar hij was ook deels verantwoordelijk voor het puike drumwerk op het David Bowie-album Let’s Dance.”

Hawkins vond het geweldig dat één van zijn drumhelden aanschoof om percussie te spelen. ,,Dave en ik zijn allebei weg van het album Let’s Dance. Niet alleen vanwege de geweldige productie van Nile Rodgers, maar zeker ook om het briljante drumwerk van Omar Hakim en Tony Thompson op die plaat. De kracht is de ruimte die zij met de andere muzikanten creëren. Een drummer heeft daarin een hele belangrijke rol en iemand zoals Hakim kan dat perfect. Nu we de nieuwe songs aan het oefenen zijn voor de live-tour valt het pas op dat de nieuwe songs veel ruimtelijker gespeeld zijn.

In het verleden sloeg ik alles vol, simpelweg omdat de nummers er om vroegen. Weet je dat ik niet kan wachten om de nummers van Medicine At Midnight live te spelen? Ik weet zeker dat het een veel meer aangename exercitie zal zijn dat het opnemen ervan.”

Een zwarte periode in de geschiedenis

Net als op het voorgaande album was Kurstin wederom de producer van dienst. ,,Greg was er in het begin niet bij, maar schoof in toen we met de gehele band opnamen. Hij heeft een geweldig oor voor een goede drumsound. Dit keer bemoeide hij er zich ook veel meer mee dan tijdens de opnames van onze laatste plaat.”

Overigens zit Hawkins ondanks de lockdown goed in zijn vel, zegt hij. ,,De song Waiting On A War is wel een statement hoe wij ons de laatste jaren voelden. Ik vind het misschien wel het beste nummer dat Dave ooit heeft geschreven. Wij mochten spelen tijdens inauguratie van Joe Biden en dat was een feest. Het was mooi om te zien hoe Donald Trump uit het Witte Huis werd weggejaagd. Als we straks weer kunnen optreden, kijken we terug op een zwarte periode in niet alleen de Amerikaanse geschiedenis, maar de gehele wereldgeschiedenis.

Ik hoop ook dat we hier echt iets van hebben geleerd.”

Medicine At Midnight van de Foo Fighters is nu uit.

‘Waiting On A War is misschien wel het beste nummer dat Dave ooit heeft geschreven’ – Taylor Hawkins

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws

Het concept BΔSTILLE

Bastille werkte zich met hun debuutplaat Bad Blood en de monsterhit Pompeii tot de eredivisie van de popmuziek. Acht jaar later presenteren de Engelsen het eerste conceptalbum. Met Give Me The Future gaan zanger Dan Smith en zijn mannen pas echt de uitdaging aan. Tijd voor een stevig onderhoud met deze charismatische meneer. Tekst: Jean-Paul…

Om deze content te kunnen zien heb je een Soundz Digitaal abonnement nodig.

Lees meer