Het fenomenale Tool maakt jarenlange wachten meer dan waard!

Concertverslag

Een met tegenzin uitgespuugd ‘Amsterdam’. Daar moeten de fans van Tool maar genoegen mee nemen. De glorieuze comebackshow van de Amerikaanse metalband werd er niet één van emotionele comebackspeeches of ludieke interactietrucjes met de zaal, het werd er één waarbij de krankzinnig hoge  kwaliteit van de muziek het met afstand won van de afstandelijkheid. Tool raasde als een bulldozer door de Ziggo Dome en maakte met een onpersoonlijke doch fenomenale set het jarenlange wachten meer dan waard.

Tool speelt begin jaren negentig op de eerste editie van Lowlands en geldt daar als dé ontdekking van een generatie. Het is metal op z’n moeilijkst, maar door de poëtische en mysterieuze teksten, virtuoos samenspel en onweerstaanbare monsterriffs verovert de band in sneltreinvaart de harten van zo’n beetje alle gitaarliefhebbers. Debuutalbum  Undertow (1993) groeit al snel uit tot een ijkpunt in de muziekgeschiedenis en zet Tool op de kaart. Definitief.

Tool geniet van de aandacht, maar blijkt niet uit op rijkdom of geld. Tool heeft niets met jarenlange tournees, trekt zich weinig aan van platenmaatschappijen en voelt niet de behoefte om studioalbums op hoog tempo uit te persen. Na 2006, als ze net pas hun vierde langspeler klaar hebben, verdwijnt Tool voor lange tijd van de radar. De wereld wil nog meer albums en concerten, maar Tool is er klaar mee en verdwijnt van de radar.

De jarenlange radiostilte is voor de fans haast onverdraaglijk, maar maakt van Tool de meest mystieke en ongrijpbare popgroep van deze generatie. Het kwam dan ook voor niemand als een verrassing dat de comebackshow in de Ziggo Dome binnen een paar minuten compleet uitverkocht raakte. Nog nooit eerder vertoond bij een metalband, maar de wereld blijkt Tool nog lang niet vergeten. Een nieuw album is er nog steeds niet, maar een kniesoor die daarom maalt. Hallo, Tool is terug!

Dat gevoel en dat sentiment overheerst alles in de Ziggo Dome. De fans voelen het in hun water: dit wordt een sensationele avond. En ze krijgen gelijk. Al bij opener ‘Aenima’ veroorzaakt Tool een aardbeving die de Ziggo Dome lijkt open te splijten. De muziek is hard, bulderend hard, zonder dat de bekende nuances verloren gaan. De fans laten op verzoek van de band de mobieltjes in de zakken en geven zich helemaal over aan de allesvernietigende tornado die door de Ziggo Dome raast.

Het is bizar dat een band als Tool dit eigenlijk voor elkaar krijgt. Afgezien van de beklemmende videoprojecties en de stroboscopische lichteffecten gebeurt er bar weinig op het podium. De muzikanten staan zo plompverloren in hun hoekje te spelen alsof ze niet eens doorhebben dat ze de Ziggo Dome laten kolken van vreugde. Zanger Maynard, gestoken in rode broek en leren jack, geschminkt als een horrorclown met hanenkam, houdt zich het hele concert in de schaduw verborgen, ergens achterin het podium.

Nee, een concert van Tool is geen feest. Het is beter dan dat. Het is een uitzonderlijk mooie ervaring, één die vaste concertgangers eens in de zoveel jaar wel eens meemaken. Tool gebruikt hiervoor alle mogelijke elementen uit de rock en metal van de afgelopen decennia om tot een unieke en eigenzinnige sound komen. Het resultaat is even prachtig als overrompelend. Gitarist Adam Jones spuugt die verschrikkelijk goede riffs achteloos de zaal in en bassist Justin Chancellor is met zijn technische en groovende spel nog altijd een genot voor alle zintuigen.

Zo schommelt Tool twee uur lang van verpulverend (Jambi) naar wonderschoon (Schism) en van ongrijpbaar (Descending) naar lekker rockend (Forty Six & 2). Zo nu en dan lijkt Tool verloren te gaan in de eigen zweem van mysterie (het nieuwe Invincible wil nog niet helemaal landen en die drumsolo in de toegift is vrij inwisselbaar), maar dan is daar Maynard die met zijn demagogische schreeuwstem iedereen weer bij de les brengt, inclusief de band zelf.

De verwachtingen waren vooraf hooggespannen en de comeback kon daardoor alleen maar tegenvallen, maar Tool overrompelt de complete Ziggo Dome door trouw aan zichzelf te blijven. Geen poespas of stom geouwehoer, maar gewoon de bijna perfect gecomponeerde liedjes het werk laten doen. Wat een onvergetelijke avond!

Soundz Magazine Tool