Metallica versleten? Kom nou. Het laatste dubbelalbum Hardwirde..To Self-Destruct was een waar huzarenstukje, al proberen puristen anders te doen geloven. In de Ziggo Dome bewees de band dat er nog altijd weinig sleet zit op de mannen uit de Californische Bay Area.

tekst: Jean-Paul Heck

Onder de tonen van Ennio Morricone’s The Ecstacy of Gold werd het podium in Amsterdam betreden. Tot zover niets nieuws onder de zon. Maar er is de laatste jaren iets gebeurd binnen de gelederen. Of zoals James Hettfield onlangs in een interview met Soundz aangaf: ‘Het lijkt wel alsof we opnieuw zijn begonnen.’ Het bleek in Amsterdam geen grootspraak te zijn. De titelsong van het nieuwe album werd meteen vlammend gebracht. En dat gold ook voor Atlas, Rise! Nog zo’n ijzersterke nieuwe song. Waar veel bands uit het tijdsgewricht van Metallica alleen nog maar wegkomen met stokoud materiaal,  daar zijn de fans van deze groep meegegroeid. Of ze nu Leper Messiah van het legendarische Master of Puppets spelen of een track van elk willekeurige plaat. Geen moment zakt het zaakje in, al moet gezegd worden dat drummer Lars Ulrich wel alle zeilen moet bijzetten om in de buurt te komen van zijn strakke tempo van weleer.

metallica 1

Daarnaast blijkt de band als geen andere act om in staat te zijn om maximaal te profiteren van een ‘in the round’ set up. Maar goed, met bijna 30 jaar ervaring is dat ook wel logisch. Vooral Hettfield blijkt in staat te zijn om iedereen in de Ziggo Dome met zijn fysiek en ruig stemgeluid te bereiken. Zijn ruwe-bolster-blanke-pit imago werkt nog altijd en zijn stem herbergt nog altijd dezelfde agressieve intonatie van weleer. Het was opvallend dat vooral de nieuwe nummers zo heftig binnen kwamen. Moth into Flame zou weleens kunnen uitgroeien tot een nieuwe classic. En zelfs het toch zo vaak bekritiseerde Fuel kreeg een werkelijk wervelende uitvoering. Natuurlijk valt er altijd wat te klagen over de setlijst en ook dit keer werden een aantal classics niet gespeeld. Maar het blijft bijzonder dat deze mid-vijftigers met ogenschijnlijk gemak nog altijd met dezelfde passie en vurigheid de wereld tegemoet treed. Met andere woorden, probeer in de komende jaren elk Metallica-concert mee te pakken nu het nog kan.