Elbow – Verdriet en woede als ultieme inspiratiebron

Soundz

Guy Garvey put uit emotionele ervaringen zijn schrijfinspiratie. De Elbow-frontman had na het verlies van zijn vader, de geboorte van zijn eerste kind en de voortslepende Brexit-soap in zijn thuisland dus munitie genoeg voor een bitterzoet album. Dat werd Giants Of All Sizes. Een plaat over woede, verwerking en verbijstering, maar met een ferme straal licht aan de horizon.

TEKST: JOHN DEN BRABER

„Het vaderschap heeft mij op verschillende manier gered”, zegt de 45-jarige zanger als de geboorte van zijn zoon Jack inmiddels tweeënhalf jaar oud- ter sprake komt. ,,Ik had een vertrouwde routine in Manchester tussen mijn huis, de studio en de naastgelegen pub. Maar veel verder ging het niet. Toen mijn vrouw Rachael en ik Jack kregen, veranderde alles. Ik ging de helft van de week bij haar in Londen wonen, wat mij uit de vaste sleur haalde en mijn wereld verbreedde. Daarnaast had ik ineens een heel productieve samenwerking met iemand, waar ik normaal gesproken al dol op ben, dus dat inspireerde enorm. Een kind opvoeden is echt de meest uitdagende en ultieme vorm van samenwerking.” Garvey zit lekker in zijn vel. Sterker nog: hij is naar eigen zeggen zelfs ‘de gelukkigste persoon die hij kent’. En dat is weleens anders geweest. Een lange zoektocht naar liefde, verlies van dierbaren, overmatig alcoholgebruik en schuldgevoelens maakte hem jarenlang stuurloos. Goed, hij kon opgekropte emoties kwijt in zijn persoonlijke teksten die hij voor de Elbow-nummers schreef, maar de hunkering naar geluk -en vooral een gebalanceerd bestaan- hing als een molensteen om zijn nek. Nu hij echtgenoot en vader is, ziet de wereld er plots heel anders uit. ,,Ik heb weer het gevoel dat ik bestaansrecht heb”, legt hij uit. ,,Het voelt alsof ik een vlam brandend moet houden en deze door moet geven. Dat heeft van mij een ander mens gemaakt.”