Duff McKagan: “De country heeft altijd in mij gezeten.”

Nieuws

Duff McKagan had jarenlang zeeën van tijd, maar net nu hij het weer topdruk heeft met Guns N’ Roses, kiest hij voor het solo-pad. Een onbekende weg, want de muziek op zijn album Tenderness heeft werkelijk niets met de vuige hardrock van zijn broodheer te maken. Maar deze muziek móest eruit, zegt hij. “De country heeft altijd in mij gezeten.”

Grappig genoeg ontstonden al de nieuwe nummers tijdens de succesvolle reünietour Not In This Lifetime van Guns N’ Roses, waarmee hij nu alweer een paar jaar over deze aardkloot reist. Het gaf hem de rust om nu eens echt na te denken over die lang gekoesterde droom: een countryplaat maken met eigen nummers, waar zijn hart sneller van ging kloppen. Niet zo gek dat hij zijn heil vond bij Shooter Jennings, jawel, de zoon van grootmeester Waylon. Deze gerenommeerde artiest bleek voor de rock-‘n-roll-superster een geschenk uit de hemel te zijn.

Jennings hielp hem de ideeën te vervolmaken. Duff, die opgroeide in een liberaal gezin en in een later stadium een universitaire graad behaalde op het gebied van business en economie, etaleerde zijn schrijfkunsten de laatste jaren als columnist voor onder meer de Seattle Weekly en de Playboy. Daarin toont hij zich een scherpe observant, met humor, maar ook maatschappelijk en sociaal besef. Het zijn zaken die ook zijn binnengedrongen in de nummers op Tenderness.

Hey Duff, toch even snel terug in de tijd. De laatste keer dat ik je sprak was in 2007 in Washington, toen je met Velvet Revolver speelde in de fameuze 9:30 Club. Je liet toen weten geen enkele aspiraties te hebben om iets voor jezelf te doen.

“Haha, dingen veranderen hè. Op dat moment was dat ook helemaal niet relevant. Ik was druk met Velvet Revolver en het was een onstuimige tijd. Veel gedoe met onze zanger Scott Weiland, bijvoorbeeld. Overigens leek het in die periode wel de goede kant op te gaan met de band, maar ik was zelf nog wat onrustig. Pas jaren later zorgde de Guns N’ Roses-tournee ervoor dat ik de rust kreeg die ik nodig had om daadwerkelijk met mijn eigen nummers aan de slag te kunnen gaan. Je hebt veel tijd tijdens het reizen en in de pauzes tussen de optredens. Slash heeft zijn laatste soloplaat ook tijdens die tournee gemaakt.”

Hoe voorbereid was je toen je uiteindelijk met Shooter Jennings aan de slag ging?

“Ik had alle nummers zo goed als klaar. De eerste platen van Mark Lanegan en de akoestische plaat van Johnny Thunders (Hurt Me ,1983) had ik als startpunt genomen. Maar Jennings had het bijvoorbeeld ook over Electric Light Orchestra, waar ik ook groot fan van ben. We wilden niet zozeer die artiesten imiteren, maar juist het gevoel dat hen zo uitmuntend maakt, integreren in mijn muziek. Het was voor mij een hele opluchting dat Shooter dit wilde doen, omdat ik toch iemand ben die een partner nodig heeft bij het werkelijk afmaken van een plaat. Hij was ook degene die voorstelde om mijn nummers uit te proberen met zijn band. Dat was het moment dat ik echt in Tenderness ging geloven.”

‘Tenderness’ is nu uit. Duff McKagan speelt met zijn band op het Once In A Blue Moon Festival (24 augustus, Amsterdam). Je leest het hele interview met Duff McKagan in het nieuwe Soundz Magazine!