Darts en Bier als reddingsboei | Kings of Leon

Komende februari 2021 komt het nieuwe album uit van Kings of Leon. Als opwarmer het interview met de band over het vorige album WALLS.

Met het album Only By The Night veranderde de Kings of Leon van een cultband in een supergroep. En faam gaat vaak gepaard met problemen. Grote problemen in het geval van deze jongens uit Nashville. ,,Ach, dingen werden opgeblazen maar we hebben het soms wel te gek gemaakt”, zegt voorman Caleb Followill (34) nu. We spraken de man en zijn jongere broer Jared in Berlijn over het nieuwe album WALLS. ,,Het is de hoogste tijd voor goede muziek want als ik tegenwoordig de radio aanzet lijkt het wel alsof ik in een ‘fucking’ nachtclub sta.”

Tekst: Jean Paul Heck

Ooit schreef ik in een landelijke krant een column waarin ik een lans brak voor Kings of Leon. Het was het jaar 2005 en in mijn ogen was de band een godsgift voor de popmuziek. De vier telgen, afkomstig van een excentrieke familie uit de zuidelijke staat Tennessee, leken echter niet voorbestemd voor het grote podium. Oké, het debuut Youth & Young Manhood was geweldig maar daarna leek de band bijna letterlijk te verzuipen in drank en intern gekrakeel. ,,We hebben zeker na ons eerste album als debielen gefeest. Eerlijk gezegd niet normaal. Maar nu is de focus terug en ik durf gerust te beweren dat dit de reden is waarom het nu is gelukt”, vertelde Caleb mij in 2009. Maar twee jaar later en ruim 15 miljoen verkochte albums verder ging het pas echt goed fout.

Kings of Leon

De zanger liep in Dallas in benevelde toestand van het podium en liet terloops optekenen dat de band verleden tijd was. Niet dus. Na het artistieke fraaie maar artistiek tegenvallende Mechanical Bull (2013) breekt er met Walls een nieuwe episode aan. De band trok producer Marus Dravs aan die de laatste jaren grote successen kende met ondermeer Arcade Fire, Coldplay en Florence + the Machine. stapte in het vliegtuig naar Los Angeles en kwam terug met de wellicht meest broeierige plaat uit hun carrière. Het optimisme lacht je tegemoet op het moment dat Caleb en Jared de interviewruimte inlopen.

Caleb heeft zich gehuld in een kort lichtbruin lerenjack en splinternieuwe cowboyboots. De ielere Jared (29) is nog altijd getooid met een snel rock-‘n-roll kapsel en gaat zichtbaar mode-bewuster door het leven. Voor het gesprek duikt Caleb nog even de koelkast in om er een ijskoud Duits biertje uit te vissen. ,,Ik heb gewoon zin in een cervezzzaaaa!!!!”

Caleb, de laatste keer dat je tegenover me zat moet een onvergetelijk moment zijn geweest. Je had net een voedselvergiftiging achter de rug door een bedorven garnaal.

,,Haha, dat weet ik nog. Opgelopen in een Spaans restaurant. Wat vreselijk was dat. We moesten toen zelfs een paar shows cancelen omdat ik werkelijk scheel zag van de misselijkheid. Ik heb in mijn leven de nodige katers gekend maar zo ziek ben ik nog nooit geweest. Bedankt dat je mij er even aan herinner…”

Het kiezen voor een nieuwe producer lijkt in bij de grote Amerikaanse bands van deze tijd. De Red Hot Chili Peppers deden het onlangs, jullie nu ook.

Caleb: ,,Het werd niet allemaal iets te comfortabel met Jacquire en Angelo. Zeker met Angelo die ons heeft geleerd om songs te schrijven. We wisten overigens überhaupt niet of het een kans van slagen had. Eigenlijk wilden we weer gewoon in ons eigen studiootje in Nashville gaan werken. Kijk, de laatste jaren praatte ons iedereen aan hoe geweldig we waren. Maar Markus is van een andere orde. Die deelt geen klappen uit maar zegt je rechtstreeks in je gezicht wat hij van iets vindt. Dat waren we niet gewend. Ethan (Ethan Johns: red) was in het verleden ook wel direct hoor maar Markus kent helemaal geen reserves.”

Was hij een soort van personal trainer voor jullie?

Caleb: ..Ik vergelijk het een beetje met in vorm komen voor een belangrijke sportwedstrijd. Hij daagde ons constant uit om beter te worden. Opnieuw naar dingen te luisteren of herschrijven. Soms kwam ik met een nieuwe song binnen en dat zei hij recht voor zijn raap tegen mij: ‘dit lijkt nergens op.’ Soms zaten Markus en ik met z’n tweetjes tegenover elkaar en scheelde het maar weinig of ik had hem op zijn bek geslagen. Hij is zeer gepassioneerd in datgene wat hij doet en ik ook.”

Je nam het album in Los Angeles op. Een plek die niet onbekend is voor jullie.

Caleb: ,,Het ging eigenlijk niet om de studio. De eerste twee platen hebben we ook in Los Angeles opgenomen. Kijk, LA is absoluut niet mijn stad. Mijn vrouw (fotomodel Lily Aldridge: red) is geboren in die stad dus LA heeft gelukkig één goed ding voortgebracht. Maar het is wel een uitdagende plek. Wie je ook bent, in Los Angeles ben je nooit de grootste of de beroemdste. Er is altijd wel iemand die meer albums heeft verkocht, velen keren rijker en reserveringsvoorrang krijgt bij elk goed restaurant. Maar de herinneringen aan die eerste twee platen zijn heel goed. Het waren prachtige tijden. Vier jonge knulletjes uit Tennessee die naar de grote stad gaan en met een topproducer in een topstudio hun liedjes mogen opnemen. Kijk, je gaat naar LA om een ster te worden, punt! Dat gevoel wilden wij opnieuw oproepen.”

Is er wat van de Los Angeles-vibe terug te vinden in de teksten?

Caleb: ,,De meeste nummers hebben we in Nashville geschreven dus dat valt wel mee. Het heeft meer met de attitude te maken en in Los Angeles was de stemming eerlijk gezegd opperbest. We hadden twee keuzes: we gaan naar het zonnige Californië en nemen de uitdaging aan om met een nieuwe man te werken. Of we blijven zitten in een koud winters Nashville met een producer die alleen maar onze reet kust en zegt hoe geweldig wij zijn. De songs Muchacho en Conversation Piece heeft wel die invloeden. Het westen van Amerika heeft altijd al een grote aantrekkingskracht op mij gehad. Als kind keek ik nachtenlang op woensdagavond vanaf 8 uur tot ’s morgensvroeg naar westerns. Met liters koffie probeerde ik dan wakker te blijven. En als ik in Californië ben dan voelt het aan alsof ik constant in een western leef. In veel songs op deze plaat zitten dan ook verwijzingen naar het westen.”

Waren er directe invloeden?

Jared: ,,Een jaar voordat we aan het album begonnen te werken, hebben we als band naar heel wat muziek van de Eagles geluisterd. We zouden eigenlijk een Eagles-benefit doen, net voordat Glenn Frey overleed. Het heeft vooral Matthew enorm beïnvloedt in zijn gitaarspel. De licks van Frey, Joe Walsh en vooral Bernie Leadon zijn tijdloos en erg inspirerend. En toen we eenmaal in LA waren zijn we echt in de historie van die band gedoken.”

Caleb, je zingt anders op WALLS. Vaak ingetogen en ook lager.

,,In het verleden was ik snel geneigd om de hoge noot op te zoeken. Maar Markus dwong mij regelmatig om ook passages in een lager register te zingen. Op liedjes zoals Walls, Over en Muchacho zing ik lager dan ik ooit voorheen heb gedaan. Dat werkte erg bevrijdend en de triestheid van de teksten krijgen ook veel meer zeggingskracht.”

Bands die al jaren bestaan en een eigen sound hebben, werken vaak volgens een bepaald recept. Je hebt je eigen trucjes. Prikte Markus daar doorheen.
Caleb: ,,Absoluut! In onze eigen studio weten we precies hoe we met bepaalde technieken en geluidspedalen iets kunnen bereiken dat precies beantwoord aan onze groepssound. Maar het eerste wat Markus deed was alle pedalen en andere zaken die we bij ons hadden weghalen. Hij zei: ‘Schrijf eerst maar een goede song of passage en pas dan gaan we eens kijken wat we precies nodig hebben.’
Jared: ,,Ik kreeg de kans om heel veel van mijn partijen in de studio te schrijven. Maar ik was ook vreselijk nerveus bij de opnames. Ik ben sowieso nogal een tobber en ging bijna depressief de studio. Ben een jongen van zekerheden maar met het vertrek uit Nashville en de komst van Markus werden opeens al die zekerheden weggetrokken. Ik heb zelfs nog geprobeerd om de jongens om te praten toch maar terug te keren naar Tennessee. In de studio had ik het erg zwaar en dacht er met grijs haar uit te komen.”

Jullie leven is anders geworden. Getrouwd, kinderen…Kortom, het familieleven.

Caleb: ,,Ik kom er niet zo makkelijk meer mee weg met een vrouw en een kind. Ik moet nu allerlei excuses verzinnen om thuis weg te komen. Dan zeg ik dat ik toch echt even naar de studio moet maar beland dan toch met mijn maten in een kroeg. Kijk, in Nashville gebruiken we onze studio heel vaak als onze hang out. Dan komen we gezellig bij elkaar zonder dat er de druk is om nieuwe dingen op te nemen. Dan drinken we wat biertjes en darten wat. Dat hebben we de laatste jaren vaker gedaan om de kameraadschap weer te herstellen. Darts en bier hebben de band gered.”

Dus van die rare uitschieters zoals in 2011 in Dallas waarbij je na drie kwartier van het podium afliep, zien we niet meer gebeuren?

Caleb: ,,Ach, het was allemaal wat overdreven. Wat er in Dallas gebeurde was gewoon een vervelend incident. Maar de mensen beseffen niet hoe snel we de zaakjes weer rechtgetrokken hadden. Kom op, wij zijn Tennessee-jongens en die laten zich niet zo gemakkelijk meesleuren. Ons leven is erg veranderd. We hebben kinderen en zijn allemaal familiemensen. Wij groeiden op in een grote familie en onze ooms zijn de beste vrienden. Zo is het ook met onze kinderen. De kids van Matthew, Nathan en mijzelf zien elkaar heel vaak. Ze gaan allemaal naar dezelfde school en zitten zelfs bij elkaar in de klas. Daardoor ga je veel meer met elkaar om buiten een werksituatie. Je praat opeens over andere dingen die heel ver van de showbizzwereld afstaan.

Wat dat betreft is die familieband heel sterk en kan je opa Leon vanuit de hemel glimlachen naar beneden kijken.

Caleb: ,,Leon wilden wij allemaal, simpelweg omdat hij de opa van Nathan, Jared en mij is maar ook van onze neef Matthew. Opa was dus de directe link. We wilden dat hij trots op ons zou kunnen zijn. Heel zijn leven werkte opa Leon keihard om zijn kinderen en kleinkinderen een goed leven te bezorgen. Elke dag was hij al op voordat zijn kinderen wakker waren en kwam pas thuis als ze weer op bed lagen. Alleen maar om het gezin te onderhouden.

Net voordat hij overleed was hij de meest trotste opa ter wereld die elke dag een shirt van de Kings of Leon onder zijn overall en boven zijn cowboylaarzen droeg. Ik weet overigens zeker dat hij onze muziek helemaal niets vond maar tegen iedereen deed hij net alsof. Als wij in de buurt van Nashville speelden, was opa er altijd bij. Dan zat hij op het podium te spugen, schelden en bier te drinken.”

Jullie wonen in nog altijd in countrystad Nashville. Ik ben er regelmatig geweest en het moet voor een muzikant een paradijs met al die clubs, pubs, opname-studios en podia.

,,Nashville heeft zoveel verschillende elementen. Op een maandagavond zit je opeens in een oude kroeg te spelen met de violist van George Jones of de lapsteelgitarist van Merle Haggard. Dan spelen ze oude cowboysongs. Het enige wat je er kunt kopen is een emmertje popcorn, een middelmatige pizza en bier uit de tap maar geen sterke drank of andere zaken. Dan zitten wij daar samen met Jack White en nog wat collega’s tussen allemaal mensen van 80 jaar en ouder. Maar je wordt wel weggeblazen door die spelers.

Dat zijn de momenten dat we ons heel klein voelen…. ‘Een dag later ga je naar de club Exit In om naar een punkband te kijken en als je klaar bent, loopt om de hoek bij de Goldrush naar binnen. Echt, dit kan alleen in Nashville. Als ik nieuwe songs wil testen, dan bel ik een kroeg op en ga met mijn gitaar op het podium zitten. Een betere test is er niet.”

En dan sterft Merle Haggard en blijft het bijna stil in de media…

Caleb trekt meteen een boze grimas.
,,Dat heb jij dus hier in Europa ook geconstateerd. Maar niet alleen Merle. Ook de dood van Guy Clark werd gewoon over het hoofd gezien. Ik vind dat echt ongelooflijk! Die man heeft zoveel betekend voor de huidige muziek en niet alleen voor de country. Bij ons thuis werd er altijd Merle-songs gedraaid. Hij was degene die het helemaal stapte en ver weg bleef van die zoetgevooisde countryshit. Merle was voor ons nog een grotere inspiratie dan bijvoorbeeld Prince. Natuurlijk snap ik al de aandacht voor die grootheden maar het gebrek ervan voor Merle raakte mij zeer.”

Eigenlijk ben je in Nashville dus gewoon een nummer. Hoe kom je daar in Godsnaam bovendrijven?

Caleb: ,,Niet alleen topmuzikanten maar ook de beste songschrijvers wonen in Nashville. Er leven daar honderden mensen die elke dag opstaan en die dag drie songs schrijven. Dan loop je ’s avonds een kroeg binnen en zie je in een hoek een kerel zitten met een fles whisky voor zijn neus. Dat zijn vaak de beste songschrijvers. Naast Merle, Hank Williams en Johnny Cash held is Townes Van Zandt dan ook mijn grote held. Hij was die man in de hoek van de kroeg. Op het moment dat hij succes kreeg, vluchtte Townes in drank en drugs. En als Townes dan weer even was vergeten door de media, dan schreef hij een paar liedjes die weer beter waren dan alles wat hij daarvoor had gedaan. Iemand als Townes doet mij elke dag beseffen dat ik nog nooit een echte goede compositie heb geschreven. Ik zit nog mijlenver van zijn niveau. Misschien haal ik het nooit.”

De titel WALLS kun je op verschillende manieren interpreteren. Je speelt binnenkort in het Mexicaanse Monterrey. Amerikanen, Mexicanen en muren, met Donald Trump in de coulissen krijgt dat opeens een rare bijsmaak.

Jared: ,,Wij wisten heel goed dat dit een issue zou kunnen worden. Maar politiek hoort simpelweg niet thuis binnen Kings of Leon. Natuurlijk hebben wij alle vier ons eigen zienswijzen maar houden dat bewust buiten de band. Kings of Leon moet eigenlijk een soort van veilige haven zijn voor onze fans waarbij hij favoriete groep het niet over politiek heeft. Er zijn teveel artiesten en bands in Amerika die dat wel doen. Wij hebben fans die links, rechts en in het midden zitten of totaal niet in politiek zijn geïnteresseerd.”
Caleb: ,,Ach, ik zie het gedoe rondom Trump en Clinton simpelweg als entertainment. We gaan door een rare periode in Amerika. Als niet-Amerikaan moet het echt overkomen als een soort van freakshow.”

Jullie worden vaak als de redders van de rock-‘n-roll in Amerika gezien. Maar zelfs jullie verkoop van albums loopt terug.

Jared: ,,Caleb wilde na het succes van Only By The Night al dat gedoe niet nog eens meemaken. Hij reageerde erop door met hele donkere en ongrijpbare songs te komen voor de opvolger (Comes Around Sundown). En het is hem gelukt want opeens verkochten we nog maar vijfhonderdduizend cd’s in plaats van 2 miljoen.
Caleb: ,, De muziekwereld zit natuurlijk in een vrije val. Als ik de radio aanzet hoor ik alleen maar boem, boem, boem. Alsof ik in een ‘fucking’ nachtclub zit. Ik wil muziek horen verdomme. Een paar dagen terug zat ik naar zo’n awardshow te kijken en kende echt helemaal niemand. Kijk, met dat soort shit wil ik helemaal niet concurreren. Wij proberen muziek te maken dat jaren later nog altijd overeind staat en een voorbeeld kan zijn voor jonge muzikanten. Net als Merle Haggard? Jazeker, net als Merle Haggard en Guy Clark.”

WALLS van Kings of Leon verscheen op 14 oktober 2016. In februari 2021 komt Kings of Leon met een nieuwe album!

 

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Meer nieuws