Op 26 juni 2000 staan vier jonge, onopvallende Engelsmannen in de kleine zaal van Paradiso. Het is het eerste concert buiten hun thuisland en ze hebben met Yellow een bescheiden hitje achter hun naam. Verstilde liedjes, melancholieke teksten. Niet een van de aanwezigen had die avond kunnen denken dat diezelfde band zestien jaar later, daags voordat ze voor de vierde keer headliner zijn op Glastonbury, zouden doen wat ze vanavond doen: een stijf uitverkochte ArenA laten ontploffen met een mix van euforische popliedjes, vuurwerk, LED-polsbandjes en confettikanonnen.


Een jaar na het ingetogen Ghost Stories (gevoed door het ‘bewuste ontkoppelen’ van frontman Chris Martin en actrice Gwyneth Paltrow) kwam Coldplay met A Head Full Of Dreams op de proppen: een uitbundige, kleurrijke hitmachine. Het leven is weer mooi, leek de boodschap, en al snel wordt duidelijk dat het concert van vanavond daar een afspiegeling van is. In het eerste kwartier wordt er al meer vuurwerk afgeschoten dan een middelgrote stad op Oudejaarsavond en ook de pastelkleurige confetti (in de vorm van vogeltjes, want waarom niet?) wordt al tijdens opener A Head Full Of Dreams de lucht in geschoten.

Coldplay Amsterdam Arena 23062016 Kim Balster KB Fotografie 0280

De band heeft een duidelijk doel voor ogen: er moet vanavond vooral worden gesprongen en gedanst in de ArenA. Je kunt het de band niet kwalijk nemen dat ze daarbij leunen op de ‘knallers’ van hun laatste plaat en Mylo Xyloto uit 2011, maar het blijft jammer dat matige nummers als Birds en Midnight klassiekers als Politik en Talk verdringen. Het lijkt het Amsterdamse publiek niet te deren; niet alleen oldtimer The Scientist, maar ook Paradise (met een Tiësto-remix als einde, want wederom: waarom niet?) en de nieuwe single Hymn For The Weekend worden woord voor woord meegezongen.

Coldplay Amsterdam Arena 23062016 Kim Balster KB Fotografie 0293
De ArenA (die overigens broeierig heet is, maar vanavond qua akoestiek onverwacht goed klinkt) joelt en danst en de heren lijken op een van hun beste shows op Nederlandse bodem af te stevenen… tot ze een duikeling maken tijdens het intermezzo op de B-stage. De band besluit het publiek namelijk te trakteren op een collectie van hun saaiste nummers: Always In My Head, Princess Of China en Everglow. Oef. Het haalt de vaart uit de show en resulteert in massaal geklets en rondjes bier halen. Zonde, zeker met zo’n repertoire.

Coldplay Amsterdam Arena 23062016 Kim Balster KB Fotografie 3382

De band herpakt zich gelukkig meteen met een extra dosis visueel spektakel en een indrukwekkende reeks hits: Clocks, Fix You, Charlie Brown, Viva La Vida en Adventure Of A Lifetime volgen elkaar in rap tempo op en geven het publiek geen tijd om op adem te komen. De bij binnenkomst uitgedeelde LED-polsbandjes maken daarnaast overuren en toveren de dansende mensenmassa om in een zee van lichtjes. En verdomd: plots kan het publiek zich ook weer even in Paradiso wanen. Want hoe groots en spectaculair de show ook is, soms komen die stille jongens weer even tevoorschijn. Op de kleine C-stage achterin de zaal, met het publiek dicht om zich heen, speelt de band een breekbare versie van In My Place (aangevraagd via Instagram)en ‘Til Kingdom Come (opgedragen aan vader Martin, die ook in de zaal zit). Juist het opgeblazen spektakel van de rest van de show maakt van dit intieme moment een van de hoogtepunten van de avond.

Coldplay Amsterdam Arena 23062016 Kim Balster KB Fotografie 3465

De band drukt het gaspedaal vervolgens nog een keer flink in, om de show te eindigen met (draak van een nummer) Amazing Day en (prima stadionknallers) A Sky Full Of Stars en Up & Up. Dat A Head Full Of Dreams niet het beste album is dat Coldplay ooit gemaakt heeft zal niemand ontkennen, maar de band laat in Amsterdam zien dat de meeste nieuwe nummers zich uitstekend lenen voor een stadionshow. Verzet tegen de muur van positiviteit, flowerpower en onweerstaanbare collectie hits is vanavond zinloos en zelfs de met vlagen matige songkeuze wordt de band zo vergeven. Een feest van formaat.

Coldplay, 23 juni 2016, Amsterdam ArenA

Door Rutger Snijder / Fotografie: Kim Balster

Zoeken

Laatste concertverslagen