10 vragen aan… Boy George!

Nieuws

Wat is de definitie van geluk?

“Ik heb jarenlang niet geweten wat geluk betekende. Toen wij vanuit het niets doorbraken met Culture Club, kwamen er opeens bakken met geld binnen. Dat betekende helemaal niets voor mij. Ik wist ook niet hoe snel ik het moest uitgeven. Ik ben al die jaren vooral bezig geweest om gelukkig te worden en eerlijk gezegd is mij dat lange tijd niet gelukt. Geluk moet je niet najagen, want dat is verloren tijd. Nu ik alles gewoon laat gaan, komt het geluk gewoon naar mij toe kruipen. Ik heb geaccepteerd dat ik niet zo hoog meer kan zingen, bijvoorbeeld. Anderzijds accepteer ik niet dat mijn lijf uitzakt. Dat is mijn rare versie van dualisme.”

Wat vind je ervan dat mensen soms vervelende dingen over je zeggen of schrijven?

“Daar heb ik altijd moeite mee gehad. In wezen ben ik iemand die van iedereen houdt. Ik kan soms narrig en pesterig zijn, maar ik serveer mensen niet af. Ik ben in de media wel vaak afgeserveerd. Soms terecht, heel vaak ook niet. Maar tijd heelt alle wonden. Ik sta er soms van versteld hoeveel mensen mijn naam nog kennen. Boy George staat toch een beetje synoniem voor popster en dat zorgt bij mij voor de nodige verbazing.”

Wat is het beste dat je ooit hebt gedaan?

“Gezond gaan eten. Ik was altijd een lange en magere knul, totdat het succes kwam. Opeens kwam ik kilo’s aan, maar ik stak mijn hoofd in het zand. Zeker in de periode dat ik veel dronk en drugs gebruikte. Uiteindelijk ben ik eind jaren ’90 gezonder gaan eten en dat werd steeds obsessiever. Ik ben nu een ruwe veganist. Ja, dat is erg hardcore, maar ik voel mij er goed bij. Ik ben al jaren op een goed gewicht en voel mij beter dan ooit tevoren.”

En het slechtste?

“Mijn druggebruik. Ik ben iemand die altijd ‘all the way’ gaat. Seks, muziek maar dus ook drugs. Toen ik uiteindelijk heroïne ging gebruiken was het einde zoek. Vooral in de jaren ’80 ging het snel bergafwaarts en probeerden familieleden en vrienden mij te helpen. Mensen om mij heen gingen dood. Het heeft een heel lange tijd geduurd voordat ik echt van de drugs af was.”

Wat mis je?

“Ik mis de absolute vernieuwing in de muziek. Er gebeuren best wel goede dingen, maar in mijn ogen vond de laatste echte muzikale revolutie plaats in de jaren ’80. Of je het nu goed vond of niet, het zaakje werd wel op zijn kop gezet. Net als Elvis deed in de jaren ’50, The Beatles in de jaren ’60, de punk in de jaren ’70 en wij met Culture Club en velen andere bands en artiesten in de jaren ’80. De muziekscene is individualistischer geworden, net als de maatschappij. Van een beweging is geen sprake meer.”

Het hele interview lees je in de nieuwe editie van Soundz Magazine!