Bon Jovi, prima in orde ondanks stemproblemen

Concertverslag

Na dertien jaar keerde Bon Jovi terug in het Gofferpark. Heeft de groep uit New Jersey wat te vieren? Nee, niet zo zeer. Een nieuwe plaat dan? Ook niet. Het meeste recente album This House Is Not For Saleis alweer drie jaar oud en de heren toeren nog steeds onder deze naam. Het maakt niet uit. Bon Jovi was weer op Nederlandse bodem en dat was prima.

Prima is een woord met meerdere betekenissen. Je hebt ‘goed’ prima en ‘in orde’ prima. Voor deze avond gold het laatste. Ondanks een goed afgewerkte show met prachtige visuals en een simpele, maar mooie lichtshow, had boegbeeld Jon Bon Jovi er zichtbaar moeite mee. Net als zijn blonde haar, leek ook zijn goede zang te zijn verdwenen. Elke noot kwam vanuit zijn tenen, alleen werden deze zelden gehaald. Gitarist Phil X was regelmatig de redder in nood. Hij haalde het namelijk wel. Laten we hopen dat Jovi gewoon een slechte dag had. Als zijn zang het vaker laat afweten, kan de groep inpakken.

Desondanks zetten de heren een overtuigende show neer. De muzikanten hadden er zichtbaar plezier in en dat straalden ze uit naar de menigte. Jovi speelde daar subtiel op in door het publiek in te pakken met zijn brede glimlach. Bovendien maakten de visuele effecten, op de twee enorme schermen naast het podium, de show nog net wat meer af. Na de opener This House Is Not For Sale, kon er al snel meegezongen worden met You Give A Love A Bad Name, de eerste grote hit in Nederland. Vervolgens kwamen – verspreid over de avond – vrijwel alle hits aan bod. Runaway, Have A Nice Day,It’s My Life, Bad Medicineen natuurlijk Livin’ On A Prayer. Alleen de powerballad Bed Of Rosesliet de groep aan zich voorbij gaan. Slimme keuze, gezien de zang.

Het publiek, dat voornamelijk bestond uit dames en heren van middelbare leeftijd, is waarschijnlijk een andere setting gewend. Namelijk de Bon Jovi met Richie Sambora. De rechterhand van Jovi verliet met onbekende redenen de groep in 2013. Boze tongen beweren dat het niet meer boterde tussen de twee, maar zowel Sambora als Jovi houdt de lippen stijf op elkaar. De oud-gitarist wordt wel gemist. Phil X is een goede vervanger, maar zijn gitaarspel blijft netjes binnen de lijntjes en kent weinig uitspattingen. En dus maakt leadzanger Jovi er zelf maar een feestje van. Met het logo van de band op zijn jasje gedrukt, springt de inmiddels grijs geworden zanger op en neer. Om vervolgens naar iedere hoek van het podium te rennen. Aan de energie van de groep ligt het in elk geval niet.

Het concert gaat niet de boeken in als het beste optreden ooit. Toch bewijst Bon Jovi dat ze na ruim vijfendertig jaar nog steeds een prima show neer kunnen zetten. Mocht de zang van Jovi een eenmalige uitglijder zijn, dan kan de groep nog jaren doen waar ze goed in zijn: complete zalen platspelen.

Soundz Bon Jovi