10 vragen aan | Alice Cooper

Je zou het bijna vergeten, maar Alice Cooper is toch echt een kind van Detroit. De stad die de laatste decennia ferme economische en sociale klappen kreeg, is weer aan het opkrabbelen. Het nieuwe album van de shockrocker met de titel Detroit Stories is niks minder dan een eerbetoon aan Motor City. De stad waar het begon voor helden, zoals: Iggy Pop, Aretha Franklin, Eminem, Grand Funk Railroad, MC5, Jack White, Ted Nugent en zoveel anderen.

 Het rijtje is onmetelijk groot en divers. Vergeet Chicago, Memphis, New Orleans en New York. Toen Berry Gordy op 12 januari 1959 Motown oprichtte, was dat een logische zet. Motown; is dan ook niets meer en minder dan een afkorting van MO(tor)TOWN. Het was de start van een rijke popcultuur die veel meer voortbracht dan alleen soul- en funkmuziek. Bob Seger is een typische exponent van Detroit. Maar ook Bill Haley, Glenn Frey, Del Shannon, Jackie Wilson, Sufjan Stevens, Greta Von Fleet en zoveel anderen hebben de stadsnaam in hun paspoort staan. Alice Cooper rekruteerde voor zijn eerder uitgebrachte EP Breadcrumbs en voor deze plaat een aantal Detroit-helden, zoals: Mark Farner van Grand Funk Railroad, Wayne Kramer van MC5 en Johnny ‘Bee’  Badjanek van Detroit Wheels. “In Detroit werd boze muziek gemaakt. Songs voor mensen die de scherpe randjes opzochten. Ik was er daar eentje van.”

  1. Je werd geboren in Detroit, maar beleefde je tienerjaren in Phoenix, Arizona. Detroit is echter nooit uit je muzikale hart verdwenen.

“Dat klopt, maar ik ben daarna wel teruggekeerd naar Detroit. Al op jonge leeftijd hoorde ik alleen maar muziek om mij heen en voelde ik mij altijd aangetrokken tot Detroit. Die stad past bij mij. Ik heb jarenlang in Los Angeles gewoond en woon nu alweer een hele poos nabij Phoenix, Arizona. Heerlijk weer en mooie omstandigheden. Maar het kloppend hart van mijn muziek is gevormd in Michigan. Daar leerde ik MC5, Marvin Gaye, The Stoogers, Bob Seger en al die andere grootheden kennen. Waar ik ook platen opnam, Detroit zit in mijn DNA.”

  1. Voor je derde album Love It To Death reisde je voor het eerst terug vanuit Los Angeles naar Detroit om de songs op te nemen. Het betekende meteen je doorbraak.

“We hadden onze tweede plaat Easy Action met Neil Young-producer David Briggs opgenomen, maar die het miste venijn en urgentie. En die periode ontmoette ik voor het eerst Bob Ezrin en hij had meteen een concept in gedachte. Het werd duidelijk dat Bob en ik elkaar perfect aanvoelden. Hij legde zijn focus echt op het songschrijven. Bijna alle liedjes moesten langs Bob en ik weet nog dat toen wij I’m Eighteen opnamen hij meteen riep: Dit wordt een hit! Het was het begin van een lange serie samenwerkingen met hem. Overigens is Love It To Death maar deels in de omgeving van Detroit opgenomen.”

  1. Vaker begon je tegen mij over je voorliefde voor Detroit. Maar het is niet alleen bij praten gebleven.

“Ik liep al heel lang met dit idee rond. De EP Bread Crumbs was de aanzet en op die plaat deed ook Mark Farner mee. Maar ik wilde nu een hele plaat in Detroit opnemen. Naast mijn eigen band had ik mijn zinnen gezet op Wayne Kramer van MC5. Als tiener was ik gek op MC5 en zijn geweldige gitaarspel. Ik wist ook dat hij nog altijd zeer actief was, maar in de studio werd ik echt omver geblazen door wat hij speelde. Ik hoorde het Detroit van de eind jaren 60. Compromisloos en hard.”

  1. Wat is dat toch tussen jou en Bob Ezrin? Hij tekent telkens voor een belangrijk omslagpunt in de carrière van Alice Cooper.

“Ik heb met Bob mijn beste platen gemaakt. Zo simpel is het gewoon. Zelfs in de jaren 80 toen ik werkelijk niet besefte dat ik leefde, wist hij nog de prachtige conceptplaat DaDa met mij te maken. Bob is van mijn leeftijd, maar net als ik nog altijd messcherp. Hij laat niets aan het toeval over. Zoals je wellicht weet, produceerde Bob ook The Wall van Pink Floyd. Hij had lak aan hun grote naam en de miljoenen platen die zij hadden verkocht. Zo ook bij Kiss die heel veel aan hem te danken hebben. Hij weet ook precies hoe Detroit eind jaren 60 was. Een rijke stad met een geweldige auto-industrie, maar ook met een zwart randje. Je hoort veel invloeden uit die tijd terug. The Kinks, The Stooges, Creedence Clearwater Revival. Bands die toen het verschil maakten.”

  1. Je gaat maar door. Lange tournees, elk jaar een nieuw studioalbum. De jaren lijken geen vat op je te krijgen.

“Dat klopt, maar het is toch vooral een mindset. In mijn beginjaren ben ik vreselijk tekeer gegaan en in de jaren 80 kreeg ik een enorme terugval. Toen ik voor de tweede keer was afgekickt, wist ik het zeker: een slechte levensstijl mag mijn carrière nooit meer in de weg zitten. Tot op de dag van vandaag houd ik dat vol. Als wij op tournee gaan, leef ik een heel geregeld leven. Ik ben superfit en ga elke dag met positiviteit te lijf.”

  1. Ruim 2 jaar terug sprak je in de Sacramento en stond je ’s avonds bij een temperatuur van 38 graden bijna 2 uur op het podium en ging je daarna nog een uur lang met fans op de foto. Bizar.

“Maar ik vind ook dat ik dit aan mijn fans verplicht ben. Over de hele wereld heb ik een heel nicheleger aan fans opgebouwd die kaartjes voor mijn concerten kopen en mijn albums aanschaffen. Ik vind dat ik die fans iets moet geven en om die reden doe ik afloop die lange meet & greets. Ik vind dat helemaal niet vermoeiend, want ze geven mijn bakken vol aan energie. En over die hitte gesproken. Ik woon in Arizona waar het bijna altijd 40 graden of hoger is. Ik kan daar heel goed mee omgaan.”

  1. Het moet voor een workaholic raar zijn geweest dat je in maart vorig jaar opeens op de rem moest.

“Natuurlijk was dat lastig, want we zaten midden in een tournee. Maar ik sta niet toe dat het mijn psyche aantast. Toen ik je anderhalf jaar terug sprak, heb ik gezegd dat ik de komende 2 jaar zeker drie albums uit zal brengen. Detroit Stories is de eerste en op dit moment ben ik met Johnny Depp en Joe Perry [Aerosmith] bezig aan een nieuw werkje met de Hollywood Vampires. Dat is ook een heerlijke club om mee te werken. En intussen richt ik mij alweer op een nieuwe Alice Cooper-plaat.”

  1. De laatste jaren was het imago van Detroit slecht. Geweld, verpaupering en armoede bepaalde het beeld. De stad schijnt weer op te krabbelen.

“Detroit heeft heel veel last gehad van het instorten van de staal- en auto-industrie. In tegenstelling tot een stad als Chicago is daar te traag op geanticipeerd. Dat is jammer, want Detroit was jarenlang één van de mooiste en modernste steden van Amerika. Maar de laatste jaren zie je een ommekeer. Wijken die volledig verpauperd waren, worden bewoond door jonge mensen die er echt iets van willen maken. Detroit heeft zoveel prachtige wijken. De grootste verandering zie je echter downtown dat echt een metamorfose heeft ondergaan.”

  1. Je had het zojuist over Johnny Depp. Jullie zijn erg goede vrienden van elkaar.

“Johnny en ik klikken gewoon. Hij is al zijn hele leven fan van mijn muziek en het is gewoon een hele fijne vent. Natuurlijk is het mooi om met zo’n beroemdheid in een band te spelen, maar hij is ook gewoon goed. Hij, Joe Perry en ik hebben een hele goede band en dat is ook de reden waarom we gewoon doorgaan met de Hollywood Vampires. We hebben lol en maken goede muziek. Wat wil je nog meer?”

  1. Toch nog even een vraag. Hoe kan het toch dat Alice Cooper nog precies zo zingt als in 1970?

“Tja, dat is heel raar. Zelfs in mijn slechtste periodes had mijn rock-‘n-roll levensstijl geen vat op mijn stem. Zeker begin jaren 80 toen ik platen heb gemaakt waar ik mij niets van kan herinneren. De focus was weg, maar mijn stem bleef toch overeind. Nu ik 73 ben, is het een combinatie van discipline maar ook DNA. Ik kan mij rot of moe voelen, maar mijn stem blijft altijd overeind.”

Detroit Stories van Alice Cooper is nu uit.

Deel bericht op

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer nieuws

Het concept BΔSTILLE

Bastille werkte zich met hun debuutplaat Bad Blood en de monsterhit Pompeii tot de eredivisie van de popmuziek. Acht jaar later presenteren de Engelsen het eerste conceptalbum. Met Give Me The Future gaan zanger Dan Smith en zijn mannen pas echt de uitdaging aan. Tijd voor een stevig onderhoud met deze charismatische meneer. Tekst: Jean-Paul…

Om deze content te kunnen zien heb je een Soundz Digitaal abonnement nodig.

Lees meer