Het verhaal van Charles Bradley is bekend. Dit is de man van de Amerikaanse droom. Van diep in de goot naar volle glorie. Op zijn vorige cd Victim Of Love smeet ‘The Screaming Eagle Of Soul’ je alle emotionele hoeken in, waarna je totaal overdonderd in de touwen hing en naar adem hapte. Dat overkomt je nu weer. Je achterste blijft echt niet aan de stoel geplakt bij zinderende tracks als Ain’t Gonna Give It Up en Ain’t It A Sin. In de ballads zingt de inmiddels 67-jarige voormalige James Brown-imitator elk woord met zó veel passie dat zelfs een wassen beeld bij Madame Tussauds een traan zou laten. Zeker bij de titeltrack Changes, een cover van Black Sabbath, die nu een extra lading krijgt omdat de song is opgedragen aan zijn overleden moeder. Bradley was erbij toen ze haar laatste adem uitblies, schreeuwde alles eruit, maar trad dezelfde dag nog op voor een uitverkochte zaal. “I don’t know how I did it, but I played my heart out that evening”, zei hij in een interview. Dat is Bradley: een brok pure, intense emotie, verpakt in oude, klassieke soul, die je voelt en raakt, en die je laat swingen, huilen en lachen. Changes? Niets aan veranderen! I feel good! So good!

8/10

Rolf Finders

 

Zoeken