De jaren negentig stelden muzikaal weinig voor, een paar rake uitzonderingen daargelaten. Nevermind van Nirvana en OK Computer van Radiohead zijn de absolute eyecatchers van dat decennium. Dat laatste meesterwerkje komt deze maand opnieuw uit met een aantal extra’s, waaronder drie nooit eerder uitgebrachte nummers. De mysterieuze titel is OK Computer: OKNOTOK 1997-2017.

De akoestische gitaar die Thom Yorke voor zijn achtste verjaardag krijgt, verschaft hem meer troost. Aangemoedigd door zijn ouders probeert Thom zijn helden te imiteren. “Ik wilde als kind eigenlijk alleen maar Brian May zijn. Niemand anders, alleen May. Ik was helemaal lijp van A Night At The Opera. Ik had nog nooit zoiets gehoord.”

Later zou zijn Queen-verleden duidelijk hoorbaar zijn op The Bends en in het epische nummer Paranoid Android van OK Computer. “Paranoid Android is eigenlijk mijn Bohemian Rhapsody. Ik heb het ook echt met dat nummer in mijn hoofd geschreven.” 

Van onehitwonder naar wereldsucces

Toen Yorkes band in 1993 een hit scoorde met het nummer Creep, dacht iedereen nog dat Radiohead een onehitwonder zou zijn. Het prachtige album The Bends (1995) werd eigenlijk alleen in Groot-Brittannië op waarde geschat en in Nederland bleef de verkoopteller steken op twintigduizend. Maar sinds het verschijnen van OK Computer is de hele wereld zo’n beetje voor Yorke en zijn bandleden gevallen. Alsof de heilige graal eindelijk gevonden was, alsof er sinds The Beatles geen meesterwerken meer zijn gemaakt. OK Computer verkocht niet alleen goed, Radiohead werd door fans, media en collega-muzikanten direct beschouwd als hét kompas in de hedendaagse popmuziek. Sindsdien is alles wat de band doet al bij voorbaat fantastisch en niet van deze wereld: Radiohead als The Beatles, Queen én U2 van de jaren negentig en ver daarna.

"Paranoid Android is eigenlijk mijn Bohemian Rhapsody" 

Tot het begin van de jaren negentig is Radiohead (toen nog met de naam On A Friday) nog een typisch Britse rockband, maar dan doen de Amerikaanse gitaarbands hun intrede. En hoewel acts als R.E.M., Pixies en Nirvana in Groot-Brittannië nauwelijks voor grote aardverschuivingen zorgen (Manchester is natuurlijk véél interessanter dan Seattle of Boston), gaat Yorke helemaal om. Pixies vindt hij ‘the best fucking band ever’ en ook R.E.M. wordt een favoriet. “Vooral omdat ze zich artistiek bleven ontwikkelen, ondanks dat ze overstapten naar een groot platenlabel. Daarnaast waren het echte doe-maar-gewoonjongens. Ze bleven hun geboortegrond en de scene waarin ze opbloeiden trouw. Dat vond ik klasse.” 

Lees het complete verhaal in de nieuwe Soundz 

 

Zoeken