Deze maand verschijnt zijn nieuwe album Live At Carnegie Hall - An Acoustic Evening en onlangs kreeg Joe Bonamassa de SENA Performers European Guitar Award uitgereikt, waarmee hij in de voetsporen trad van onder meer Brian May, Slash en Steve Vai. Soundz reisde af naar Florida en sprak de blues brother.

Zelfs in de VS vult hij tegenwoordig met gemak befaamde venues als Hollywood Bowl en Red Rocks. Al werd Bonamassa begin mei veertig, de trein is volgens hem nog maar net weggereden. “We hebben mooie plannen voor de komende jaren. Maar of ik de redder van de blues ben? Natuurlijk niet. De blues kan zichzelf prima redden, daar heeft die mij niet voor nodig.” 

Succes van de lange adem

We zitten in het Dr. Phillips Center for the Performing Arts. Wat een verschil met elf jaar terug, toen ik voor het eerst met Bonamassa sprak en hij blij was dat hij in het clubcircuit kon touren. “Jij volgt mij nu al een jaartje of twaalf en je weet hoe het de afgelopen tijd is gegaan. Zo’n vijftien jaar terug stond ik hier in Orlando in een clubje voor pakweg vijftig man te spelen en zo gold dat eigenlijk voor elke Amerikaanse stad. Weet je dat ik destijds met een grote boog om Orlando heen reisde? Blijkbaar lukt het mij om zelfs bluesarme gebieden te overtuigen. Ik ben een van de weinige artiesten die elke dag van de week een zaal kan vullen. Daar hebben zelfs de mega-acts moeite mee. Mijn succes is het succes van de lange adem. Ik doe het ook niet voor een Grammy Award. Een uitverkochte zaal is mijn Grammy.”

"Een uitverkochte zaal is mijn Grammy"

“Ik ken gitaristen die veel bekender zijn dan ik en in kleinere huizen wonen, omdat ze meerdere vrouwen en kinderen alimentatie moeten betalen. Daar pas ik voor. In dit leven passen geen trouwpartijen of kinderen, al heb ik nu wel een heel lieve Australische vriendin. Ik ben op een missie en ik verlies de scherpte als ik daaraan toegeef.”

Lees het complete verhaal in de nieuwe Soundz 

 

Zoeken