The Doors

De tien voorgaande nummers werken ernaartoe, staan er in dienst van: dat onontkoombare einde. Er is geen ontsnappen aan. “This is the end, my only friend, the end.” Het is een halve eeuw geleden dat het legendarische titelloze debuut van The Doors verscheen.

Het valt te raden dat The Doors de deur wordt gewezen. Die ‘gestoorde mafkees’, zoals de clubeigenaar Morrison noemt, en zijn bandje zijn niet meer welkom in de Whisky. Vijftig jaar later herbeleeft gitarist Robby Krieger (1946) het voorval in droge bewoordingen: “Tja, je zult wel begrijpen dat we allemaal nogal verrast waren toen Jim met die passage op de proppen kwam. Hij improviseerde die overigens ter plekke. Jim nam Freuds oedipuscomplex bloedserieus. Voor hem was dat iets wat dagelijks speelde, die innerlijke strijd. Nee, ik heb hem nooit over zijn familie horen praten.”

Karrenvrachten aan lsd

Wat later in het gesprek: “Mensen hebben een verkeerd beeld van Jim. Hij was sensitief en kwetsbaar, eerlijk en vriendelijk. Behalve als hij had gezopen. Dan was hij een klootzak.” Jim Morrisons suïcidedrinken, want zo mag je het gerust noemen, begon ten tijde van de opnamen van Waiting For The Sun, het derde album van The Doors uit maart 1968. Toen Jac Holzman van Elektra Records de band de studio instuurde om met de ervaren en perfectionistische producer Paul Rothchild een debuutalbum op te nemen, was Morrison nuchter. Nou ja, nuchter. Hij dronk niet. Wel gebruikte hij karrenvrachten aan lsd. Alle bandleden namen psychedelische drugs, maar Morrison was de onbetwiste trip advisor van de groep.

“De eerste keer dat ik hem ontmoette”, vervolgt Krieger eerlijk, “was ik niet zo onder de indruk van hem. Ook niet van zijn stem trouwens. Vriendelijke vent, niks ongewoons. Het was pas later dat zijn...” De gitarist pauzeert even. “...Eigenaardigheden kwamen bovendrijven. Jim gebruikte enorm veel acid in die tijd. Als je te vaak tript, word je daar jangled van. Opgefokt. Drinken was voor hem de manier om weer kalm te worden, om de druk van de ketel te halen. Hij dronk overigens ook al veel toen hij nog op school zat. Ik heb verhalen gehoord van klasgenoten dat ze hem in die dagen met enige regelmaat naar huis moesten dragen. Completely wacked out. Jim wist niet wanneer hij moest stoppen. Dat was zijn probleem.”

Lees het complete verhaal in de nieuwe Soundz

 

Zoeken