Metallica: nog steeds aan de top van de voedselketen

Metallica versleten? Kom nou. Het laatste dubbelalbum Hardwirde..To Self-Destruct was een waar huzarenstukje, al proberen puristen anders te doen geloven. In de Ziggo Dome bewees de band dat er nog altijd weinig sleet zit op de mannen uit de Californische Bay Area.

tekst: Jean-Paul Heck

Onder de tonen van Ennio Morricone’s The Ecstacy of Gold werd het podium in Amsterdam betreden. Tot zover niets nieuws onder de zon. Maar er is de laatste jaren iets gebeurd binnen de gelederen. Of zoals James Hettfield onlangs in een interview met Soundz aangaf: ‘Het lijkt wel alsof we opnieuw zijn begonnen.’ Het bleek in Amsterdam geen grootspraak te zijn. De titelsong van het nieuwe album werd meteen vlammend gebracht. En dat gold ook voor Atlas, Rise! Nog zo’n ijzersterke nieuwe song. Waar veel bands uit het tijdsgewricht van Metallica alleen nog maar wegkomen met stokoud materiaal,  daar zijn de fans van deze groep meegegroeid. Of ze nu Leper Messiah van het legendarische Master of Puppets spelen of een track van elk willekeurige plaat. Geen moment zakt het zaakje in, al moet gezegd worden dat drummer Lars Ulrich wel alle zeilen moet bijzetten om in de buurt te komen van zijn strakke tempo van weleer.

metallica 1

Daarnaast blijkt de band als geen andere act om in staat te zijn om maximaal te profiteren van een ‘in the round’ set up. Maar goed, met bijna 30 jaar ervaring is dat ook wel logisch. Vooral Hettfield blijkt in staat te zijn om iedereen in de Ziggo Dome met zijn fysiek en ruig stemgeluid te bereiken. Zijn ruwe-bolster-blanke-pit imago werkt nog altijd en zijn stem herbergt nog altijd dezelfde agressieve intonatie van weleer. Het was opvallend dat vooral de nieuwe nummers zo heftig binnen kwamen. Moth into Flame zou weleens kunnen uitgroeien tot een nieuwe classic. En zelfs het toch zo vaak bekritiseerde Fuel kreeg een werkelijk wervelende uitvoering. Natuurlijk valt er altijd wat te klagen over de setlijst en ook dit keer werden een aantal classics niet gespeeld. Maar het blijft bijzonder dat deze mid-vijftigers met ogenschijnlijk gemak nog altijd met dezelfde passie en vurigheid de wereld tegemoet treed. Met andere woorden, probeer in de komende jaren elk Metallica-concert mee te pakken nu het nog kan.

NIEUW ALBUM GITAARWONDER SIMO

 

Op 15 september 2017 verschijnt Rise & Shine, het nieuwe album van de Amerikaanse band SIMO op het label Provogue. Op Rise & Shine komt SIMO met een fris, nieuw geluid. Het album staat vol met rokerige soul ballads, psychedelische rock instrumentals, scherpe, bluesy bangers en funky rocksongs die niet onderdoen voor legendarische Stax releases.

Lees meer...

Nieuw album Walter Trout met 14 andere bluessterren

 

 walter cover klein

 

Walter Trout is het kloppende hart van de moderne blues rock scene. Gerespecteerd door de oude garde, bewonderd door de jonge honden. Aanbeden door de fans die na elke show zijn hand schudden. Na vijf decennia in de blues bizz, is Trout de lijm die de blues community samen houdt, in een tijd waar de wereld nog nooit zo verdeeld is geweest. Ook is hij de enige artiest met de visie, het talent en het, adresboek om een project als We’re All In This Together te kunnen doen. “Het was een pittige klus ja om deze plaat bij elkaar te krijgen,” geeft hij toe. “Maar ik denk dat ik gewoon een boel vrienden heb, snap je....?”

Voordat je überhaupt een noot hebt gehoord, heeft ‘We’re All In This Together’ je aandacht al te pakken. In samenwerking met veertien wereld sterren – waaronder Joe Bonamassa, Kenny Wayne Shepherd, John Mayall en Randy Bachman – heeft Trout het meest bewonderenswaardige album van het jaar geschreven. Deze plaat bood Trout troost na een aantal soloplaten die het verhaal vertelden van zijn bijna fatale leverziekte in 2014. “Nu was het goede moment voor deze plaat,” zegt hij. “Battle Scars [2016] was zo’n intens stuk werk, geschreven terwijl de tranen over mijn gezicht rolden. Ik had echt even een pauze nodig, ik moest iets leuks en lichtvoetigs doen. Dit album was echt een en al plezier om te maken.”

Als je de aftiteling van “We’re All In This Together” nakijkt zie je het bewijs van Trout’s ongelooflijke carrière. Toetsenist en oude vriend Skip Edwards bijvoorbeeld, groeide op in hetzelfde New Jersey circuit als Trout in de vroege jaren 70, waar hij nog de ver-ontwikkelde leadgitarist voor Wilmont Mews was. Ook orgel tovenaar Deacon Jones, de West Coast bandleader wie een twintig-nog-wat jarige Trout onder zn hoede nam en hem introduceerde in de blues wereld. Trout heeft op deze manier gespeeld met titanen zoals John Lee Hooker en Big Mama Thornton. “Deacon heeft mij een soort van ontdekt toen ik naar LA verhuisde in de zeventiger jaren,” reflecteert Trout. “Dus ik sta bij hem in het krijt.”

Trout verwelkomt ook een handvol vrienden uit het recente all-star project The Supersonic Blues Machine, een samenwerking tussen Warren Haynes, Robben Ford en Eric Gales. Dan heb je ook nog John Mayall, de leeftijdloze Britse blues-boom godfather. John huurde Trout in voor the Bluesbreakers in 1985 en speelt nu mee op Blues For Jimmy T. “Ben ik trots dat ik mezelf een voormalig Bluesbreaker mag noemen?” Reflecteert Trout. “Ja tuurlijk! Wat een referentie. Dat is een heel exclusief clubje en ik weet zeker dat wanneer ik er niet meer ben, dat dat hetgeen is waarvoor ze me zullen herinneren. Dat ik 5 jaar lang een Bluesbreaker was.

Vanaf het moment dat hij voor voor zichzelf is begonnen in 1989, is Trout zijn solo carrière een succes. Met eindeloos touren en klassieke albums zoals zijn vlaggenschip Life in the Jungle (1990), zijn doorbraak Walter Trout (1998) en het politiek getinte Blues For The Modern Daze, won hij internationale steun en heeft hij - nog steeds groeiende – verkopen.

Jaren ‘on the road’ hebben hem ook hele hechte vriendschappen opgeleverd. Zoals bewezen op zijn plaat Full Circle (2006). “Het nieuwe album zou eigenlijk Full Circle Volume 2 gaan heten, maar ik wilde een positieve titel in deze gekke tijden.”

In tegenstelling tot vroeger, waar Full Circle alle gasten gewoon naar de studio kwamen om hun partijen op te nemen, zijn de ontwikkelingen in de opname technologie inmiddels zo ontwikkeld dat de gasten op We’re All In This Together hun steentje op afstand konden bijdragen. “In de studio was het de basis van de band. Die bestond uit mijzelf, Sammy Avila [keys], Mike Leasure [drums] en Johnny Griparic [bass] met Eric Corne die produceerde,” legt hij uit, “en toen konden de meeste mensen hun tracks gewoon opsturen. Maar het is echt lastig te horen dat we niet samen in de studio staan. Als je naar de Warren Haynes track luistert, waar we dat gitaar gesprek voeren op het einde, klinkt het alsof we elkaar gewoon in de ogen aankijken, snap je?”

               Ze zeggen dat je een man kan beoordelen door het gezelschap om hem heen. Als dat het geval is, is We’re All In This Together het bewijs van Trout zijn positie in de blues scene. Dit is niet het geluid van een artiest die het maar net red met hulp van zijn vrienden, maar van iemand die zich in positieve zin ontwikkeld op een album wat zijn laat-ontwikkelde carrière zeker nog een flinke boost geeft. “Ik ben 66 jaar oud”, vertelt Trout, “maar ik heb het gevoel alsof ik in de beste jaren van mijn leven zit op het moment. Ik voel me fysiek beter dan dat ik in jaren heb gedaan. Ik heb meer energie. Ik heb een hele andere waardering gekregen voor het leven, de wereld en mijn carrière. Ik wil dat het leven spannend is en gevierd word. Ik wil het leven bij de ballen pakken en niet meer los laten, snap je?

 

Chris Simpson neemt definitief afscheid met Magna Carta theatertour.

Bijna 50 jaar lang toerde Chris Simpson alleen en met zijn Engelse folk-formatie Magna Carta door de wereld. Maar voor geestelijk vader en muzikaal leider Chris Simpson is het nu welletjes. ,,Het kost mij steeds meer energie om zo’n tournee op te zetten. Daarnaast ben ik de laatste jaren druk bezig met het schrijven van boeken. Dat is een grote passie van mij.” De komende maand speelt Simpson met een groep fantastische muzikanten de topstukken uit zijn oeuvre in een aantal geselecteerde Nederlandse theaters.

Lees meer...