Van acrobatische stunts, stuiterende jams tot flauwe grappen en afgrijselijke kostuums: de Red Hot Chili Peppers zijn nog net zo excentriek en staan met net zo veel plezier op de planken als een kwart eeuw geleden. Toch laat hun optreden in de Ziggo Dome één ding duidelijk zien: met alleen humor en puberaal gedrag lukt het ze niet meer om twee uur lang te boeien.

Al bij de eerste liedjes wordt duidelijk welke kant de Peppers op willen in Amsterdam: weinig écht oud werk - zoals verwacht - maar lekker veel grijsgedraaide radiohits uit hun meer commerciële repertoire. En daar hebben ze er meer dan genoeg van. Neem nu opener Can't Stop, een dijk van een rocksong waarmee de Amerikanen vol vertrouwen in de Amsterdamse boksring stappen. Als bassist Flea, opnieuw gehuld in een hoofdpijn oproepend kostuum, onder luid gejoel die onweerstaanbare bassriff inzet, daalt van boven een duizelingwekkende lichtjesconstructie naar beneden.

Red Hot Chilli Peppers ZiggoDome08112016 Kim Balster 0537

Dit indrukwekkend spektakel omvat een boven het publiek bewegend plafond honderden kleine, lichtgevende lampjes die tijdens het concert de meest bizarre figuren tot leven wekken. Tijdens het bijna twintig jaar oude Pea - deze tour voor het eerst gespeeld - dreigt zelfs een heel vuurdeken recht op het publiek neer te vallen. In het daaropvolgende Wet Sand ontstaat er vlak boven de hoofden van de fans zelfs een kolkende golf die de zaal van een blauwe gloed voorziet. Het is duidelijk: op dit moment is er geen enkele andere band die met een dergelijk imposant lichtspektakel toert als de Red Hot Chili Peppers. Tussendoor komen ook een aantal korte maar soms vermakelijke jams aan bod. Zo krijgt The Who’s Baba’O Riley een korte bewerking en noemt Flea Pete Townshend een man die zijn tijd ver vooruit was.

Red Hot Chilli Peppers ZiggoDome08112016 Kim Balster 3509

Maar, is het genoeg? Helaas niet. Want hoe je het ook wendt of keert: uitdagend of fris klinken de Peppers al jaren niet meer. De meningen over de laatste albums I'm With You (2013) als de nieuwste cd The Getaway mogen verdeeld zijn. De wat introvertere stijl van de recente songs laten toch minder ruimte voor spektakel op de bühne. De meezingers Under the Bridge of Scar Tissue worden vermeden. De band kiest liever voor nieuwer werk zoals Go Robot, Factory of Faith, Goodbye Angels en Dreams of a Samurai. Maar eigenlijk is Dark Necessities de enige nieuwe track die goed uit de verf komt. Gewapend met catchy funklijntjes en aanstekelijke toetsen laten de Peppers hier zowaar een nieuw geluid horen. Groot probleem is dat dit soort risico's voor de rest uitblijven, alsook de spannende jamsessies uit hun begindagen. Dat terwijl ze wel heel graag willen, blijkt wel uit de droogkomische dialogen tussen Flea en leadzanger Kiedis. Toch vallen ook die tussendoortjes op den duur in herhaling en worden ze op een gegeven moment zelfs strontvervelend. Het wordt helemaal gênant als alle bandleden na de toegift even het podium krijgen om een minuutje in de microfoon te brabbelen of zingen. Duidelijk verstaanbaar zijn ze geen moment, laat staan dat ze een lach op je gezicht weten te toveren.

Red Hot Chilli Peppers ZiggoDome08112016 Kim Balster 3815

Is de show van de Peppers daarmee slecht? Dat niet. Daarvoor hebben ze in het verleden genoeg prachtige nummers geschreven. Een krachtig By The Way komt als een mokerslag aan bij de fans en ook de kapot gespeelde evergreen Californication zorgt voor euforische samenzang. Het zijn momenten waarop de Peppers de fans terugnemen naar hun hoogtijdagen: toen alle bandleden nog als kleine jongens over het podium stuiterden en grote velden van voor tot achteren meekregen. Die momenten zijn in de Ziggo Dome op één hand te tellen. Tegen het eind grijpen de Peppers de fans nog één keer stevig bij de strot met de verplichte maar wel vreselijk spetterende afsluiter Give it Away. Op dit soort momenten hoop je maar op één ding: dat de Peppers ooit nog eens hun oude vorm terugkrijgen.

Red Hot Chili Peppers, 8 november 2016, Ziggo Dome, Amsterdam

Door Sebastiaan Quekel / Fotografie: Kim Balster

Zoeken

Laatste concertverslagen