Weezer blijft een ongrijpbaar fenomeen. De band die in Amerika grote venues met gemak vol speelt, heeft in Europa nooit een echte live-reputatie opgebouwd. De 4000 trouwe fans zorgden in de Heineken Music Hall voor een bijzonder feestje, want Weezer in Nederland, dát moet gevierd worden.

weezer16hmh3

Het blijft overigens raar dat de band uit Los Angeles zelden haar snuit aan deze kant van de Atlantische oceaan laat zien: vijftien jaar geleden waren de heren voor het laatst in ons land te zien. Al vanaf het legendarische debuutalbum Weezer (ook wel bekend als ‘the blue album’) uit 1994 heeft Weezer een loyale aanhang. Die kregen gisteravond het viertal precies zoals ze zijn. Onberekenbaar, losjes, nonchalant en bij vlagen fenomenaal. Nog steeds vormen de nummers van die befaamde, door Cars-voorman Ric Ocasek geproduceerde eerste plaat de ruggengraat van elk optreden.

weezer16hmh6

Al was er zeker ook focus op het deze week verschenen nieuwe werkstuk dat net als de eerste boorling en twee releases daarna (onder de fans bekend als resp. The Green Album en The Red Album) ook gewoon Weezer heet en gezien de kleur van de hoes door kan gaan als Weezers White Album. Het is één van de betere albums uit het rijke oeuvre van de band. Nieuwe songs zoals California Kids, King Of The World en LA Girlz zijn van die typische Californische strandliedjes die frontman Rivers Cuomo schreef nadat hij maandenlang met allerlei Bohemen had rondgehangen op Venice Beach. Deze songs passen perfect in de set die overigens een desastreuze opening kende. Zowel California Kids als de classic My Name Is Jonas waren nauwelijks te herkennen door het bar slechte geluid. Maar het ervaren Weezer gaf geen krimp en de heren ramden stoïcijns door. Het is overigens mooi om te zien dat de band haar fuzzy en overstuurd geluid live niet isverloren. Immers de grootste kritiek op latere albums zoals Hurley, Make Believe en Maladroit is dat ze te glad zijn geproduceerd.

weezer16hmh9

Cuomo had het gisteren overigens sowieso naar zijn zin. Hij brabbelde redelijk goed Nederlands en vormde met bassist Scott Shriner de komische noot op het podium. Komisch was het drumwerk van Patrick Wilson echter allerminst want hij ging wel erg vaak op kinderlijke wijze de fout in. De opbouw van de setlijst was overigens perfect. Troublemaker werd gekoppeld aan de venijnige meezinger Pork And Beans. Gelukkig werd ook het ijzersterke voorlaatste album Everything Will Be Alright In The End niet genegeerd en werd Cleopatra in een sneller jasje gestoken. Fijn was ook het weerbarstige El Scorcho van het meesterwerkje Pinkerton. Het einde was natuurlijk voor de Weezer-klassiekers. Het flierefluitende Island in The Sun opende het feestje waarna Undone (The Sweater Song) het sloopwerk verrichte. Beverly Hills en het nog altijd briljante Buddy Holly sloten het Weezer-feestje af. Dat een kraker zoals In The Garage ontbrak in de set valt niet goed te praten, maar is meteen een goed excuus voor de band om vaker over te komen. Wedden dat ze dan binnen een paar jaar de HMH met gemak een paar keer vullen?

Weezer: 8 april 2016, Heineken Music Hall, Amsterdam

Door Jean-Paul Heck / Fotografie: Ans van Heck

Zoeken

Laatste concertverslagen